நாட்டுமக்களுக்கு மோடியை தோலுரித்து காட்டும் கட்சு!

”குஜராத்தில் முஸ்லிம்கள் பயந்து வாழ்கின்றனர்..” ஜெர்மனி மக்களை போன்று முடிவு எடுத்து விடாதீர்கள்! நாட்டுமக்களுக்கு மோடியை தோலுரித்து காட்டும் கட்சு!


“அரேபியாவின் அனைத்து வாசனை திரவியங்கள்..” என்ற தலைப்பில் ” தி ஹிந்து ” நாளிதழில் பிப்ரவரி 15 2013 ல் மார்கண்டே கச்சு அவர்களின் ஆக்கத்தின் மொழிபெயர்ப்பு:

இதில் இந்திய நாட்டுமக்களுக்கு மோடியை தோலுருத்தி காட்டியுள்ளார் முன்னால் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி கட்சு அவர்கள்.

http://www.thehindu.com/opinion/op-ed/all-the-perfumes-of-arabia/article4415539.ece

அனைத்து சமூகத்தாருக்கும் சரி சரிசமமாக உரிமை மற்றும் மதிப்பளிபதால் மட்டுமே இந்தியா வளர்ச்சி பாதையில் பயணிக்க முடியும் என்பதை நரேந்திர மோடியை ஆரவாரமாய் வரவேற்று ஆதரிக்கும் மக்கள் முதலில் உணர வேண்டும் .

அடக்குமுறைகளுக்கும் அதிகார வர்க்கத்தின் கொடுமைகளுக்கும் உள்ளாகி மிகுந்த மன நோவினைகளுக்கு உள்ளான பெருவாரியான இந்திய மக்களுக்கு விடிவெள்ளியாகவும் தற்கால மோசேயாகவும் காட்சி அளிக்கிறவர் நரேந்திர மோடி. அடுத்த பிரதமராவதற்குரிய அனைத்து தகுதிகளையும் இவர் கொண்டுள்ளார் என்பதை போன்ற ஒரு தோற்றத்தில் இன்றைக்கு மோடியை இந்திய மக்களில் ஒரு பெரும்பான்மையான கூட்டம் சித்தரிகின்றது.
இதனை ஏதோ கும்ப மேளாவின் போது வெறும் பாரதிய ஜனதா கட்சி மற்றும் ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பு மாத்திரம் கூறவில்லை , இந்திய சமூகத்தின் ஒரு பெரும் பகுதியான “கல்வி அறிவு பெற்றவர்கள் (?)” என்ற பெயரால் அழைக்கபடுபவர்களும் , “கல்வி அறிவு (?)” உள்ள இளைஞர்களும் கூட நரேந்திர மோடி அவர்களின் பிரச்சாரத்தில் திசை திருப்ப பட்டு இவ்வாறு கூறுகின்றனர் .

ஒரு சில தினங்களுக்கு முன்பு நான் டில்லியில் இருந்து போபாளிற்கு விமானம் மூலம் பயணித்தேன் . எனக்கு அருகில் அமர்ந்திருதவர் குஜராத் மாநிலத்தை சேர்ந்த ஒரு தொழிலதிபர். நான் அவரிடத்தில் மோடி அவர்களை குறித்து கருத்து கேட்டேன் . மோடியை பற்றி புகழ்ந்து தள்ளினார். அவர் பேச்சின் இடையில் நான் குறுக்கிட்டு ,சில கேள்விகளை முன் வைத்தேன் . நான் அவரிடத்தில் 2002 குஜராத் மாநிலத்தில் 2000 முஸ்லிம்கள் கொல்லப்பட்டதை பற்றி கேட்டேன் . முஸ்லிம்கள் எப்போதும் குஜராத் மாநிலத்தில் பிரச்சனையை உருவாக்கி கொண்டே இருந்தனர் , ஆனால் 2002 ஆம் ஆண்டிற்கு பின்னர் முஸ்லிம்களை எங்கு வைக்க வேண்டுமோ அங்கு வைக்க பட்டுள்ளனர் , இதற்க்கு பின்னரே குஜராத் மாநிலத்தில் அமைதியான சூழல் குடிகொண்டது என்று பதில் அளித்தார். அது மயானத்தில் நிலவும் அமைதிக்கு ஒப்பானது. அமைதியுடன் நீதியும் ஒன்று சேராத வரை , என்றைக்கும் அமைதி மாத்திரம் தனித்து நீடித்து நிலைத்துவிட முடியாது .இதை நான் கூறிமுடித்தது தான் தாமதம் , அவர் என்னிடத்தில் கோபித்தவராக என்னிடமிருந்து விலகி சென்று மற்ற்றொரு இருக்கையில் அமர்ந்துவிட்டார் .

ஆனால் இன்றைக்கு உண்மை நிலவரம் என்னவென்றால், 2002 ஆம் ஆண்டில் குஜராத்தில் அரங்கேறிய கொடூர சம்பவத்திற்கு எதிராக குஜராத்தில் வாழும் முஸ்லிம்கள் எதிர்த்து குரல் கொடுக்கவே அஞ்சுவதற்கு காரணம் அவர்கள் மீண்டும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாகிவிடலாம் , தாக்கபட்டுவிடலாம், என்கின்ற அச்சத்தில் வாழ்ந்து வருவதால் தான் .

இந்தியாவில் வாழும் அனைத்து முஸ்லிம்களும் (200 மில்லியனுக்கும் அதிகமான சமுதாயம் ) மோடீ அவர்களை கடுமையாக எதிர்பவர்களே ( ஆனால் மிக சொற்ப அளவிற்க்கான முஸ்லிம்கள் மாத்திரம் ஏதோ காரணத்திற்க்காக இதை ஏற்பதில்லை )

சந்தேகம் கொள்ளத்தக்க ஏதேச்சையான செயல்கள் :

குஜாரத்தில் முஸ்லிம்கள் மீது நடைபெற்ற அந்த கொடூர சம்பவம் , முன்னர் கோத்ரா ரயில் சம்பவத்தில் 59 இந்துக்கள் கொள்ளபட்டதர்க்கான “ஏதேச்சையான – முன் கூட்டியே திட்டம் தீட்ட படாத ” (ப்ராதிக்ரியா ) ஒரு பதிலடியே என்று மோடியின் ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர் .

இதை நானாக கற்பனை செய்து கூறவில்லை : முதலாவதாக கோத்ரா சம்பவத்தில் உண்மையில் நடைபெற்றது என்ன என்பது இதுவரை மர்மமாகவே உள்ளது . இரண்டாவதாக , யார் அந்த கோத்ரா சம்பவத்திற்கு காரணமோ அந்த குறிப்பிட்ட மனிதர்களை அடையாளம் கண்டு ,மிக கடுமையான முறையில் தண்டிக்க வேண்டும் , ஆனால் இதற்காக எப்படி குஜராத்தில் வாழும் முழு முஸ்லிம் சமுதாயத்தின் மீது அரங்கேறிய அந்த கொடூர தாக்குதலை நியாய படுத்தமுடியும் ? .

குஜராத் மாநிலத்தில் மொத்த மக்கள் தொகையில் முஸ்லிம்கள் வெறும் 9 சதவிகிதம் தான் , மீதம் உள்ளவர்கள் அனைவரும் இந்துக்களே . 2002 ஆம் ஆண்டில் முஸ்லிம்கள் சாரைசாரையாக படுகொலை செய்யப்பட்டனர் , வீடுகள் எரிக்கப்பட்டன , இன்னும் பல்வேறு விதமான கொடூர சம்பவங்களுக்கும் முஸ்லிம்கள் ஆளாக்கப்பட்டனர்.
2002-ஆம் ஆண் டில் முஸ்லிம்கள் இன படுகொலையை செய்யப்பட்டதை ” ஏதேச்சையான- முன் கூட்டியே திட்டம் தீட்ட படாத (ப்ராதிக்ரியா ) ” ஒரு பதிலடியே என்று இவர்கள் கூறுவது எனக்கு ஜெர்மனி நாட்டில் நவம்பர் மாதம் 1938 ஆம் அண்டு நடந்த “கிரிஸ்டல்நாக்ட்” சம்பவத்தை நினைவூட்டுகிறது . ஜெர்மனி நாட்டு விரகர் ஒருவரை யூத இளைஞன் , நாஜிக்களால் தனது குடும்பத்தை சித்ரவதை செய்பட்ட காரனத்தால் சுட்டு கொன்றுவிடுகிறான்.இதற்காக ஜெர்மனியில் இருந்த முழு யூத சமூகத்தையும் நாஜிக்கள் தாக்கினர் , படுகொலை செய்தனர் , அவர்களின் தேவாலயங்களை எரித்தனர் , கடைகளை சூறையாடினர் . ஜேர்மானிய நாஜி அரசாங்கம் இதை குறித்து ” ஏதேச்சையான – முன் கூட்டியே திட்டம் தீட்டபடாத” சம்பவம் என்றே கூறியது , ஆனால் உண்மையில் இது முன்னரே திட்டம் தீட்டபட்டு , மூர்க்கமான ஒரு கும்பலை பயன்படுத்தி நாஜி அதிகாரிகளால் அரங்கேற்றபட்டதாகும்.

வரலாற்று சான்றுகளின் படி , இந்திய நாடு ,வெளிநாடுகளிலிருந்து குடியேறிவர்களுக்கு தஞ்சம் கொடுத்த ஒரு நாடாகும் , இதன் விளைவாக நம் நாடு பலதர பட்ட மனிதர்களையும் பெற்றது .எனவே அனைத்து வகை மனிதர்களையும் ஒன்றிணைக்கும் விதமாக மதச்சார்பின்மை கொள்கை உள்ளது – அதாவது அனைத்து சமூகங்களுக்கும் சரிசமமான உரிமையையும் , மரியாதையையும் வழங்குதல் என்ற கொள்கை.இந்த கொள்கையை கொண்டவர் தான் மன்னர் அக்பர் , இதை நம் மூதாதையர்களும் (பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேரு மற்றும் அவரின் சகாக்கள் ) பின்பற்றி இந்த செக்யுலரிச (மதச்சார்பின்மை) கொள்கையின் அடிப்படையில் அரசியல் சாசனத்தை வகுத்து தந்தனர்.இதை நாம் பின்பற்றாத வரையில் நம் நாடு ஒரு நாள் கூட அமைதியாக இருக்க முடியாது ஏனெனில் நம் நாடு பலதரப்பட்ட மதங்கள் , ஜாதிகள், மொழிகள், இன குழுக்கள் என பல வேற்றுமைகளை கொண்டுள்ள ஒரு நாடு.

ஆகவே இந்தியா இந்துக்களுக்கு மாத்திரம் உரித்தான ஒரு நாடு இல்லை . இந்நாடு முஸ்லிம்கள் , சீக்கியர்கள் , கிறித்தவர்கள் , பார்சிகள் , ஜைனர்கள் என மற்றுமுள்ள அனைத்து மக்களுக்கும் சரிசமமான அளவில் , சொந்தமான ஒரு நாடு .இங்கு இந்துக்கள் தான் முதல் தர குடிமக்களாக வாழ முடியும் , மற்றவர்கள் அனைவரும் இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் தர குடிமக்களாக தான் வாழ முடியும் என இல்லை .அனைவரும் முதல் தர குடிமக்களே !.குஜராத்தில் 2002 ஆம் ஆண்டில் முஸ்லிம்கள் மீது கட்டவிழ்க்கப்பட்ட அந்த கொடூர தாக்குதல்களும் , ஆயிரதிருக்கும் மேலான முஸ்லிம்களை கொன்று குவித்ததையும் எப்போதும் மறக்கவோ , மன்னிக்கவோ முடியாது . இதில் மோடி அவர்களுக்குள்ள தொடர்பை அரேபியாவின் அனைத்து வாசனை திரவியங்களை வைத்து கழுவினாலும், கரையை கழுவவோ/நீக்கவோ முடியாது .

திரு மோடி அவர்களுக்கு முஸ்லிம்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதில் எந்த ஒரு சம்பந்தமும் இல்லையென்றும் இது வரை அவரை எந்த நீதிமன்றமும் ஒரு குற்றவாளி என அறிவித்ததில்லை எனவும் மோடியின் ஆதரவாளர்கள் கூறிவருங்கின்றனர். இங்கு நான் இந்திய நீதி துறையை பற்றி கருத்து கூறவிரும்பவில்லை. ஆனால் மோடி அவர்களுக்கு இந்த படுகொலை சம்பவங்களில் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று கூறுவதை ஏற்று கொள்ள முடியாது . குஜாரத்தில் மிக பெரிய அளவில் ,அந்த கொடூர சம்பவங்கள் நடைபெற்ற போது முதலமைச்சராக இருந்தவர் மோடி .இதில் மோடி அவரகளுக்கு எந்த பங்கும் இருக்கவில்லை என கூறுவதை யார்தான் நம்ப முடியும் ? என்னை பொறுத்த மட்டில் என்னால் நிச்சயமாக இதை நம்ப முடியாது.

இதற்க்கு ஒரு எடுத்துகாட்டை கூறுகிறேன் : எஹ்சான் ஜாப்ரி என்பவர் அதிகம் மதிக்கப்பட கூடியவர் , ஒரு வயது முதிர்ந்த முன்னால் பாராளுமன்ற உறுப்பினர். இவர் குஜராத்தில் உள்ள அஹ்மதாபாத்தின் சமன்பூரா என்னும் இடத்தில வசித்து வந்தவர் . இவர் வீடு முஸ்லிம்கள் அதிகம் வாழ கூடிய குல்பர்கா வீடுகள் சமூகத்தில் இருந்தது . எஹ்சான் ஜாப்ரிக்கு நடந்த சம்பவத்தை நேரில் கண்ட இவரின் வயது முதிர்ந்த மனைவி சக்கியா ஜஃப்ரி தெரிவித்தவை இன்றைக்கும் பதிவில் உள்ளது .பிப்ரவரி 28,ம் தேதி 2002 ஆம் ஆண்டில் , வெறிபிடித்த ஒரு கும்பல் இவர் வீட்டின் பாதுகாப்பு வலயத்தை கேஸ் சிலிண்டிரை வைத்து தகர்த்தெறிந்தன. உள்ளே நுழைந்து , அங்கிருந்த எஹ்சான் ஜாப்ரி அவர்களை தர தரவென வீட்டின் வெளியே இழுத்து , கை ,கால்களை வாழால் வெட்டினர், அதற்க்கு பின் இவரை உயிருடன் எரித்தே விட்டனர் . இதே போல் பல முஸ்லிம்களும் கொல்லப்பட்டனர் ,அதிகமான முஸ்லிம்களின் வீடுகளை எரித்து நாசமாக்கினர்.இத்தனைக்கும் ,சமன்புரா என்னும் இடத்திலிரிந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் ஒரு காவல் நிலையம் , 2 கிலோ மீட்டருக்கும் குறைவான தொலைவில் அஹ்மதாபாத்தின் போலிஸ் கமிஷனர் அலுவலகம். முதலமைச்சருக்கு இங்கு என்ன நடந்து கொண்டிருந்தது என்றே தெரியவில்லை என்று கூறினால் அதை எப்படி நம்புவது ?. சம்பவம் நடைபெற்ற அன்றைய தினத்திலிருந்து சக்கியா ஜஃப்ரி தனது கணவர் கொடூரமான முறையில் கொல்லப்பட்டதற்கு எதிராக நீதி கிடைக்க போராடி வருகிறார் . சக்கியா ஜஃப்ரி அவர்கள் பதிவு செய்த மோடிக்கு எதிரான கிரிமினல் வழக்கை விசாரணைக்கு எடுத்து கொள்ளவும் மறுத்து விட்டது மாவட்ட நீதிமன்றம் .(இதற்க்கு காரணம் உச்ச நீதிமன்றம் நியமித்த சிறப்பு புலனாய்வு குழு அவருக்கு எதிராக எந்த ஆதாரமும் இல்லை என இறுதி அறிக்கையை தாக்கல் செய்தது தான் ).

10 ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமான இடைவெளிக்கு பிறகு இப்போது தான் இந்த வழக்கை உச்சநீதி மன்றம் விசாரணை நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை ஒதுக்கி , சக்கியா ஜஃப்ரியின் எதிர்ப்பு மனுவை விசாரணைக்கு எடுத்துகொள்ளலாம் என கூறியுள்ளது .

இவ்வழக்கு தீர்ப்பு வழங்கபடாமல் இன்னமும் நிலுவையில் உள்ளதால் ,இவ்விஷயத்தை பற்றி இதற்க்கு மேல் நான் அதிகம் கூற விரும்பவில்லை.

மோடி அவர்கள் குஜராத்தை பெரிதும் முன்னேற்றி விட்டதாக கூறிகொள்கிறார் . ஆகவே ” முன்னேற்றம் ” என்றால் என்ன என்பதை சரி பார்ப்பது அவசியம்.என்னை பொறுத்தவரை “முன்னேற்றம் ” என்பதற்கு ஒரு பொருள் தான் இருக்கமுடியும் , அது ‘ பொது மக்களின் வாழ்க்கை தரம் உயர்வது ‘ என்பது தான். பொது மக்களின் வாழ்க்கை தரம் எந்த விதத்திலும் உயர்த்த படாமலிருக்கும் நிலையில், பெரிய தொழில்துறை முதலாளிகளுக்கு சலுகைகளை வழங்கி, அவர்களுக்கு மலிவான விலையில் நிலத்தையும் மின்சாரத்தையும் வழங்குதையெல்லாம் , முன்னேற்றம் ” என்று கூற முடியாது .

கேள்விக்கிடமான முன்னேற்றம்:

இன்றைய நிலவரப்படி , குஜராத்தில் 48 சதவிகிதம் குழந்தைகள் ஊட்டச்சத்து குறைவால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் , இந்த எண்ணிக்கை ,நம் நாட்டின் சராசரி ஊட்டச்சத்து குறைவு விழுக்காட்டை காட்டிலும் அதிக விகிதமாகும் .மேலும் குஜராத் மாநிலத்தில் மழலை இறப்பு விகிதமும் அதிகம், பிரசவ பெண்களின் இறப்பு விகிதமும் அதிகம் , பழங்குடி மக்கள் மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட / பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பை சார்ந்தவர்களில் ,வறுமை கோட்டில் உள்ளவர்கள் ,57 சதவிகிதம்.

திரு ராமச்சந்திரன் குஹா அவர்களின் “தி ஹிந்து ” பத்திரிக்கையில் (இந்தியாவை ஆட்சி செய்யவிருக்கும் மனிதர் , பிப்ரவரி 8 – என்ற தலைப்பில் ) வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையில் குஜராத்தில் சுற்றுப்புற சூழல் பாதிப்பு அதிகரித்து வருகிறது , கல்வி தரம் வீழ்ந்து வருகிறது , ஊட்டச்சத்து குறைவால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் விழுக்காடு மிகவும் அதிகரித்து கொண்டே உள்ளது .குஜராத்தில் உள்ள மூன்றில் ஒரு பகுதியை விட அதிகமான ஆண்களின் எடை உயர விகித குறியீடு 18.5 க்கும் விட குறைவு -( நம் நாட்டின் 7 வது மிக மோசமான மாநிலம் ) என தெளிவாக கூறியுள்ளார்.

2010 ஆம் ஆண்டின் யு.என்.டீ.பீ யின் (UNDP) அறிக்கை குஜராத்தை ஒவ்வரு மாநிலத்தின் பல பரிமாண வளர்சிகளான: சுகாதாரம், கல்வி, வருமான அளவு போன்றவற்றின் பட்டியலில் 8 வது மாநிலமாக குஜராத்தை பின்னுக்கு தள்ளியுள்ளது.

பெரிய முதலீட்டாளர்கள் , தொழிலதிபர்கள் மோடி அவர்கள் குஜராத் மாநிலத்தில் தொழில் செய்ய ஏதுவாக அனைத்து சூழல்களையும் உருவாக்கிதருபவர் என கூறிவருகின்றனர் , ஆனால் இங்கு கேள்வி என்னவென்றால் , இந்தியாவில் தொழிலதிபர்கள் மாத்திரம் தான் மக்கள் என்பவர்களா ?

உண்மையிலேயே நாட்டு வளர்ச்சியை பற்றி கவலை கொள்பவர்களாக இருப்பின் , நான் இங்கு கூறிய அனைத்தையும் கவனத்தில் கொள்ளுமாறு இந்திய நாட்டு மக்களிடம் நான் தாழ்மையுடன் கேட்டுகொள்கிறேன்.
அல்லது நம் நாட்டு மக்களும் ஜெர்மனி மக்கள் 1933 ஆம் ஆண்டில் இழைத்த தவறை போல தவறு செய்தவர்களாக ஆகிவிடுவர் .

நன்றி : “தி ஹிந்து” நாளிதழ்.

மதீனாவை தரிசிப்பதன் ஒழுங்கு முறைகள்!

அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்.

அல்லாஹ் தனது திருமறையில்:

‘ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் அல்லாஹ்விற்காக பரிபூரணமாக நிறைவேற்றுங்கள்’ (அல்பகரா 2: 196).

என குறிப்பிடுகிறான்.

இஸ்லாத்தில் ஐம்பெரும் கடமைகளில் ஒன்றாக ஹஜ் திகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. அதே போன்று உம்ராவை ஹஜ்ஜுடன் இணைத்தும், தனியாகவும் நிறைவேற்ற முடியுமான ஒரு வணக்கமாகும். இங்கு கவனத்தில் கொள்ளப்படும் விடயம்,  ஹஜ் மற்றும் உம்ரா நிறைவேற்ற செல்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் மதீனாவை தரிசிப்பதையும் தவறாது செய்து வருகின்றனர். இது வரவேற்கத்தக்க ஒரு அம்சமாக இருந்தாலும் மதீனா ஸியாரத்தோடு தொடர்பு படுத்தி சில தவறான கருத்துக்கள், நம்பிக்கைள் முஸ்லிம் சமூகத்தில் பரவலாகக் காணப்படுகின்றன.  அவைகளைக் களையெடுத்து அதன் உண்மை நிலையை விளக்குவதே இப்பிரசுரத்தின் நோக்கமாகும்.

ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றுபவர் மதீனா ஸியாரத்தையும் செய்ய வேண்டுமென ஆர்வப்படுத்துவதற்காக எந்த அடிப்படையுமற்ற சில ஹதீஸ்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. அவற்றின் உண்மை நிலையை இப்பொழு பார்ப்போம்:

1) ‘எவர் இவ்வீட்டை ஹஜ் செய்து என்னை தரிசிக்க வில்லையோ அவர் என்னை வெறுத்தவராவார்’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இது ஒரு இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்தி என இமாம்களாகிய ஹாபிஃலுத் தஹபி தனது மீஸானிலும் (3- 237). அஸ்ஸர்கஷி, ஷவ்கானி ‘ஃபவாஇதுல் மஜ்மூஆ பிஃல் அஹாதீஸில் மவ்லூஅத்’ என்ற நூலில் பக்கம் 42 லும், இப்னுல் ஜவ்ஸி தனது மவ்லூஆத் 2- 217 லும், ஷைக் அல்பானி (ரஹ்) அவர்கள் தனது ஸில்ஸிலதுல் அஹாதிஸுல் லஈஃபாவிலும் (1- 119) குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

2) ‘எவர் ஒரே வருடத்தில் என்னையும், எனது தந்தை இப்றாஹீமையும், தரிசிக்கின்றாரோ அவர் சுவனம் நுழைந்து விட்டார்’ என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் கலை வல்லுனர்களில் எவரும் இப்படி ஒரு செய்தியை காணவில்லை என இமாம் அஸ்ஸர்கஷி தனது ‘அல்லாலீஃல் மன்ஸுரா’ எனும் நூலிலும், இமாம் நவவியின் ‘இது எந்த அடிப்படையுமற்ற ஒரு இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்தி’ என்ற கூற்றை இமாம் அஸ்ஸுயூதி தனது ‘தைலுல் அஹாதீஸுல் மவ்லூஆ’ என்ற நூலிலும், இமாம் இப்னு தய்மிய்யா, ஷவ்கானி போன்ற அறிஞர்களும் இது இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஒரு செய்தி என குறிப்பிடுகின்றனர். ஷைக் அல்பானி (ரஹ்) தனது ஸில்ஸிலதுல் அஹாதிஸுல் லஈஃபாவில் (1- 120) இது ஒரு இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்தி என பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

3) ‘ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றிய ஒருவர் எனது மரணத்திற்குப் பின் எனது கப்றை தரிசிப்பாரேனில் நான் உயிரோடிருக்கும் போது என்னை தரிசித்தவர் போன்றாவார்’ என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஷைக் அல்பானி (ரஹ்) தனது ஸில்ஸிலதுல் அஹாதிஸுல் லஈஃபாவில் (1- 120) இது ஒரு இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்தி என பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

நமது மிம்பர் மேடைகளில் முழங்கும் ஒரு பொய்யான ஹதீஸ்:

‘யார் ஹஜ் செய்து என்னை தரிசிக்க வில்லையோ அவர் என்னை வெறுத்தவராவார்’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஒரு ஹதீஸை பரவலாகச் சொல்லி வருகிpறார்கள்.  இது ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களால் பொய்யான ஹதீஸ் என்று ஏகோபித்துச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஹஜ் மற்றும் உம்ரா போன்ற இபாதத்துக்களுக்கும் மஸ்ஜிதுன் நபவி ஸியாரத்துக்கும் மத்தியில் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை என்பதை நினைவில் நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்த ஒருவர் மஸ்ஜிதுன் நபவியை தரிசிக்க வில்லையென்பதால் அவரது ஹஜ் அல்லது உம்ராவுக்கு கிடைக்கும் கூலியில் எந்தக் குறைவும் ஏற்படப் போவதில்லை.

அதே போன்று மஸ்ஜிதுன் நபவியை தரிசிப்பதால் ஹஜ் உம்ராவின் கூலியில் எந்தக் அதிகப்படியான நன்மையும் கிடைக்கப் போவதில்லை.  மஸ்ஜிதுன் நபவியை தரிசிப்பதென்பது தனியான ஒரு அம்சமாகும்.

மதீனாவின் சிறப்புகள்:

‘மதீனா இதில் இருந்து இது வரை ஒரு புனித பூமியாகும், அங்குள்ள மரங்கள் வெட்டப்படமாட்டாது, அங்கு மார்க்கத்தில் எந்த நூதனமும் ஏற்படுத்தக் கூடாது, அங்கு யாராவது மார்கத்தில் புதுமையை உண்டாக்கினால் அவனுக்கு அல்லாஹ்வினதும், வானவர்களினதும், முழு மனித சமுதாயத்தினதும் சாபம் இருக்கிறது’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி); ஆதாரம்: புஹாரி. ஹ. எண்: 1736.

‘யாஅல்லாஹ் மக்காவுக்கு செய்த அருளை விட இரு மடங்கு மதீனாவுக்க அருள் புரிவாயாக’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்தித்தார்கள். அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி); ஆதாரம்: புஹாரி. ஹ. எண்: 1752.

‘தஜ்ஜால் மதீனாவிற்குள் நுழைய முடியாது, அன்றைய நாளில் மதீனாவுக்கு ஏழு வாயில்கள் இருக்கும், ஒவ்வொரு வாயிலிலும் இரு வானவர்கள் இருப்பார்கள்’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபீ பக்ரா (ரலி)., ஆதாரம் : புஹாரி. ஹ. எண்: 1746.

மஸ்ஜிதுன் நபவி, நபியுடைய மஸ்ஜித் என்று அழைக்கப்படக்கூடிய மஸ்ஜிதின் சிறப்புகள்:

‘எனது வீட்டுக்கும், மிம்பருக்கும் மத்தியில் சுவர்கத்தின் பூங்காக்களில் நின்றும் ஒரு பூங்கா இருக்கிறது’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்., அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸைதுல் மாஸினி (ரலி), ஆதாரம்: புஹாரி.

‘மஸ்ஜிதுன் நபவியில் தொழப்படும் இரு ரக்அத்துகள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமைத் (கஃபாவைத்) தவிர ஏனைய மஸ்ஜித்களில் தொழப்படும் ஆயிரம் ரக்அத்தை விட சிறந்ததாகும்’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

‘மூன்று இடங்களுக்குத் தவிர மார்க்கத்தின் பெயரில் (நன்மையை நாடி) பிரயாணம் இல்லை. மஸ்ஜிதுல் ஹராம் (கஃபா), இந்த எனது மஸ்ஜித் (மதீனா), மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா’ என நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் இஸ்லாத்தின பெயரால் மூன்று இடங்களுக்கு மாத்திரம் செல்வதை அனுமதிக்கிறது எனவே கபருகளைத் தரிசிக்கும் நோக்கில் பயணம் மேற்கொள்ளப்படுவதை இந்த ஹதீஸ் தடைசெய்கிறது. மதீனாவுக்கு செல்லும் ஒருவர் மஸ்ஜிதுன் நபவியை தரிசிக்கும் நோக்கிலும் அங்கு இரு ரக்அத் தொழும் நோக்கிலும் தான் பயணிக்வேண்டும். அங்கு சென்று மஸ்ஜிதுன் நபவியில் இரு ரக்அத் தொழுது விட்டு பின் நபிகள் நாயகம் (ஸல்), அபூ பக்கர் (ரலி), உமர் (ரலி), ஆகியோரின் கப்ருகளை தரிசித்து ஸலாம் சொல்வதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி இருக்கிறது.

‘நான் உங்களுக்கு கப்ருகளை தரிசிப்பதை தடை செய்திருந்தேன் இப்பொழுது அவைகளை தரிசிப்பதற்கு அனுமதி அளிக்கிறேன் ஏனெனில் நிச்சயமாக அது மறுமை சிந்தனையை ஏற்படுத்தும்’ என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஆரம்ப நாட்களில் கப்றுகள் தரிசிப்பதை தடைசெய்தது சிலைகளை வழிபட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு சமுதாயம் பல இன்னல்கள் தியாகங்களுக்கு மத்தியில் ஏகத்துவத்தின் பால் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளார்கள். இவர்களுக்கு கப்ருகளை தரிசிக்க அனுமதி வழங்கினால் மறுபடியும் அவர்கள் பழைய தவறையே செய்வார்கள் என்பதனாலாகும். ஆனால் அவர்கள் கொள்கையில் ஏகத்துவத்தில் உறுதியானதன் பின் நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதியளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்தத் தவறு நிகழுமென பயந்து தடைசெய்தார்களோ அத்தவறு இப்பொழுது நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை காணலாம்.

 அனுமதியளிக்கப்பட்டதன் நோக்கம் அந்த ஹதீஸில் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. மரணத்திற்குப் பின் உள்ள வாழ்க்கை, மறுமை வாழ்க்கை பற்றிய சிந்தனையை அது ஏற்படுத்தும்; அதன் மூலம் ஒரு மனிதன் தனது வாழ்க்கையை சீர்திருத்திக்கொள்ள முடியும்; தீமைகளை விட்டு விலக முடியும்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் கப்ருகளின் பக்கம் சென்றால் தமது தாடி நனையுமளவுக்கு அழக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களிடம் அது பற்றி கேட்கப்பட்டபோது,

“இது ஒரு மனிதனின் முதல் வீடு; இதில் அவன் வெற்றியடைந்து விட்டால் மற்ற அனைத்து இடங்களிலும் வெற்றியடைந்துவிடுவான்; இங்கு அவன் தோல்வியைத் தழுவினால் மற்ற அனைத்து இடங்களிலும் தோல்வியைத் தழுவுவான்” எனக்கூறினார்கள்.

தற்பொழுதுள்ள அதிகமான முஸ்லிம்கள் இந்த நோக்கத்தை மறந்து அங்கு அடக்கப்பட்டிருப்பவர்களிடம் அருள் வேண்டுவதற்காகவும், அவர்களிடம் பிரார்த்திப்பதற்காகவும், அங்குள்ள மண்ணை பரகத் எனக் கருதி எடுத்து வருவதற்காகவும், அதை உடளில் தேய்த்துக் கொள்வதற்காகவும், அதை வலம் வருவதற்காகவும் செல்லக்கூடிய அன்றாட காட்சிகளைக் காணலாம்.

அல்லாஹ் தனது திருமறையில் கூறுகிறான்:

‘நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வை விட்டு விட்டு உங்களைப் போன்ற அடியார்களை அழைக்கின்றீர்கள் (பிரார்த்திக்கின்றீர்கள்); நீங்கள் உண்மையாளராக இருந்தால் உங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்கு அவர்கள் விடையளிக்கட்டும்’ (அஃராப்: 194).

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கப்ருகளை தரிசிக்கும் போது சொல்வதற்கு ஒரு பிரார்த்தனையை கற்றுத் தந்துள்ளார்கள்:

السَّلَامُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَلَاحِقُونَ أَسْأَلُ اللَّهَ لَنَا وَلَكُمُ الْعَافِيَةَ 

‘அஸ்ஸலாமு அலைகும் அஹ்லத் தியாரி மினல் முஃமினீன வல்முஸ்லிமீன வஇன்னா இன்ஷாஅல்லாஹு பிகும் லலாஹிகூன் அஸ்அலுல்லாஹ லனா வலகுமுல் ஆபியா’. (முஸ்லிம்).

பொருள்: முஃமின்கள், முஸ்லிம்களின் வீட்டுடையவர்களே அல்லாஹ் உங்களுக்கு சாந்தியை அளிப்பானாக; நிச்சயாமக நாமும் அல்லாஹ்வின் நாட்டத்தின் படி உங்களுடன் வந்து சேர இருக்கிறோம்; நமக்கும் உங்களுக்கும் அல்லாஹ்விடத்தில் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்.

கப்ருகளை தரிசிக்கும் ஒருவர் மறுமை சிந்தனையை அதிகரித்துக் கொள்ளும் நோக்கில் அவைகளை தரிசிக்க வேண்டும். அவர்களுடைய பாவங்களுக்காக இறைவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரவேண்டுமே தவிர தங்களின் பாவங்களுக்கு அவர்களிடம் பாவமன்னிப்பு வேண்டுவது கொடிய பாவமான ஷிர்கில் கொண்டு போய் சேர்க்கும்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் கப்ரை தரிசிக்கும் ஒருவர்,

السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ

‘அஸ்ஸலாமு அலைக அய்யுஹன் நபிய்யு வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாதுஹு’. நபியே உங்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் அவனது அருளும் அவனது பரகத்தும் உண்டாவதாக.

அபூ பக்கர் (ரலி) கப்றை தரிசிக்கும் போது,

‘அஸ்ஸலாமு அலைக யா அபாபக்ர் (ரலி)’. அபூ பக்ர் (ரலி) அவர்களே அல்லாஹ்வின் சாந்தி உங்களுக்கு உண்டாவாதாக.

உமர் (ரலி) கப்ரை தரிசிக்கும் போது:

அஸ்ஸலாமு அலைக யா உமர் (ரலி).

உமர் (ரலி) அவர்களே அல்லாஹ்வின் சாந்தி உங்கள் மீது உண்டாவதாக.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்து மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்து வந்ததன் பின் முதலில் கட்டிய பள்ளி மஸ்ஜித் குபாவாகும். எவர் தனது வீட்டில் இருந்து வுழூச் செய்து சென்று இம்மஸ்ஜிதில் இரண்டு ரக்அத் தொழுகிறாரோ அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு உம்ராவை நிறைவேற்றிய கூலியை வழங்குகிறான்’ என நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அல்-குர்ஆனையும் ஸுன்னாவையும் பின்பற்றக்கூடியவர்களாக அல்லாஹ் நம்மை ஆக்குவானாக.

நன்றி: சுவனத்தென்றல்.காம்

மறுமையில் நபி (ஸல்) அவர்களின் பரிந்துரை!

இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

மறுமை நாளில் இறைநம்பிக்கையாளர்கள் ஒன்றுகூடி, ‘(நமக்கு ஏற்பட்டுள்ள துன்பங்களிலிருந்து நம்மைக் காக்கும்படி யார் மூலமாவது) நம் இறைவனிடம் நாம் மன்றாடினால் (எவ்வளவு நன்றாயிருக்கும்!)’ என்று (தங்களிடையே) பேசிக் கொள்வார்கள்.

பிறகு, அவர்கள் ஆதம்(அலை) அவர்களிடம் வந்து, ‘நீங்கள் மனிதர்களின் தந்தையாவீர்கள். அல்லாஹ், தன் கையால் உங்களைப் படைத்தான். தன்னுடைய வானவர்களை உங்களுக்குச் சிரம் பணியச் செய்தான். மேலும், உங்களுக்கு எல்லாப் பொருள்களின் பெயர்களையும் கற்றுத் தந்தான். எனவே, இந்த(ச் சோதனையான) கட்டத்திலிருந்து எங்களை விடுவிப்பதற்காக உங்களுடைய இறைவனிடத்தில் எங்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யுங்கள்’ என்று சொல்வார்கள்.

அதற்கு ஆதம்(அலை) அவர்கள், ‘(நீங்கள் நினைக்கும்) அந்த நிலையில் நான் இல்லை’ என்று கூறிவிட்டு, தாம் புரிந்த பாவத்தை நினைத்துப் பார்த்து வெட்கப்படுவார்கள். ‘நீங்கள் (நபி) நூஹ் அவர்களிடம் செல்லுங்கள். ஏனென்றால், அவர் (எனக்குப் பின்) பூமியிலுள்ளவர்களுக்கு அல்லாஹ் அனுப்பி வைத்த (முக்கிய) தூதர்களில் முதலாமவராவார்’ என்று சொல்வார்கள்.

உடனே, இறைநம்பிக்கையாளர்கள் நூஹ் (அலை) அவர்களிடம் செல்வார்கள். அப்போது அவரும், ‘(நீங்கள் நினைக்கும்) அந்த நிலையில் நான் இல்லை’ என்று கூறிவிட்டு, தாம் அறியாத ஒன்றைக் குறித்துத் தம் இறைவனிடத்தில் கேட்டதை நினைத்து வெட்கப்படுவார்கள். பிறகு, நீங்கள் கருணையாளனின் உற்ற நண்பரிடம் (இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம்) செல்லுங்கள்’ என்று சொல்வார்கள்.

உடனே, இறைநம்பிக்கையாளர்கள் (இப்ராஹீம் – அலை) அவர்களிடம் செல்வார்கள். அப்போது அவர்களும், ‘(நீங்கள் நினைக்கும்) அந்த நிலையில் நான் இல்லை. அல்லாஹ் உரையாடிய, தவ்ராத்(வேதத்)தையும் அளித்த அடியாரான (நபி) மூஸாவிடம் நீங்கள் செல்லுங்கள்’ என்று சொல்வார்கள்.

உடனே, அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் செல்வார்கள். அப்போது அவர்கள், ‘(நீங்கள் நினைக்கும்) அந்த நிலையில் நான் இல்லை’ என்று கூறிவிட்டு, (தம் வாழ்நாளில் ஒருமுறை) எந்த உயிருக்கும் ஈடாக இல்லாமல் ஒரு (மனித) உயிரைக் கொன்றதை நினைவு கூர்ந்து தம் இறைவனுக்கு முன் வெட்கப்படுவார்கள். பிறகு, ‘நீங்கள் அல்லாஹ்வின் அடியாரும், அவனுடைய தூதரும், அவனுடைய வார்த்தையும், அவனுடைய ஆவியுமான (நபி) ஈசாவிடம் செல்லுங்கள்’ என்று சொல்வார்கள்.

(அவ்வாறே அவர்கள் செல்ல,) அப்போது அவர்களும், ‘(நீங்கள் நினைக்கும்) அந்த நிலையில் நான் இல்லை. நீங்கள் முன் பின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்ட அடியாரான முஹம்மத்(ஸல்) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று சொல்வார்கள்.   உடனே, அவர்கள் என்னிடம் வருவார்கள். அப்போது நான், ‘என்னுடைய இறைவனிடத்தில் அனுமதி கேட்பதற்காகச் செல்வேன். அப்போது (எனக்கு) அனுமதி வழங்கப்படும். என் இறைவனை நான் காணும்போது சஜ்தாவில் விழுவேன். தான் விரும்பியவரையில் (அப்படியே) என்னை அவன்விட்டு விடுவான். பிறகு, (இறைவனின் தரப்பிலிருந்து)

‘உங்கள் தலையை உயர்த்துங்கள்! கேளுங்கள்! உங்களுக்குத் தரப்படும் சொல்லுங்கள்; செவியேற்கப்படும். பரிந்துரை செய்யுங்கள்; உங்கள் பரிந்துரை ஏற்கப்படும்’ என்று சொல்லப்படும்

அப்போது நான் என்னுடைய தலையை உயர்த்தி, இறைவன் எனக்குக் கற்றுத் தரும் புகழ் மொழிகளைக் கூறி அவனைப் புகழ்வேன். பிறகு நான் பரிந்துரை செய்வேன்.

அப்போது இறைவன், (நான் யார் யாருக்குப் பரிந்துரை செய்யலாம் என்பதை வரையறுத்து) எனக்கு வரம்பு விதிப்பான். பிறகு அவர்களை நான் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பி வைப்பேன். பிறகு மீண்டும் நான் இறைவனிடம் செல்வேன். என் இறைவனைக் காணும்போது நான் முன்பு போன்றே செய்வேன். பிறகு நான் பரிந்துரைப்பேன். அப்போதும் இறைவன், (நான் யார் யாருக்குப் பரிந்துரை செய்யலாம் என்பதை வரையறுத்து) எனக்கு வரம்பு விதிப்பான். பிறகு, நான் அவர்களைச் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பி வைப்பேன். பிறகு மூன்றாம் முறையாக (இறைவனிடம்) நான் செல்வேன். பிறகு நான்காம் முறையும் செல்வேன். (இறுதியாக) நான், ‘குர்ஆன் தடுத்துவிட்ட, நிரந்தர நரகம் கட்டாயமாம்விட்டவர்(களான இறைமறுப்பாளர்கள், நயவஞ்சகர்)களைத் தவிர வேறு யாரும் நரகத்தில் மிஞ்சவில்லை’ என்று சொல்வேன்.

என அனஸ் (ரலி) அறிவித்தார்.

அபூ அப்தில்லாஹ் (புகாரியாகிய நான்) கூறுகிறேன்:   உயர்ந்தோனான அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆனில் யாரைக் குறித்து), ‘நரகத்தில் இவர்கள் நிரந்தரமாக இருப்பார்கள்’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளானோ அவர்களையே ‘குர்ஆன் தடுத்துவிட்டவர்கள்’ எனும் சொற்றொடர் குறிக்கிறது.

இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக இந்த நபிமொழி வந்துள்ளது.

ஆதாரம்: புகாரி.

நன்றி: சுவனத்தென்றல்.காம்

நற்குணங்களின் பிறப்பிடம்!

இவர்தான் உங்கள் முன்னோடி!

        இவர்தான் உங்கள் முன்மாதிரி!

                இவர்தான் உங்கள் வழிகாட்டி!

                       இவர்தான் உங்கள் கண்குளிர்ச்சி!

                                இவர்தான் உங்கள் உயிரிலும் மேலான தலைவர்!

வாருங்கள் இந்த உத்தம தலைவரின் நறுமணங்கமழும் வாழ்வில் பக்கங்களிலிருந்து சில துளிகளை அன்னாரது சம கால  தோழர்கள் வர்ணிப்பததை படிப்போம்:

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி) அறிவித்தார்:  ‘நபி(ஸல்) அவர்கள் ஏசுபவராகவோ, கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுபவராகவோ சாபமிடுபவராகவோ இருக்கவில்லை. எங்களில் ஒருவரைக் கண்டிக்கும்போது கூட ‘அவருக்கென்ன நேர்ந்தது? அவரின் நெற்றி மண்ணில் படட்டும்’ என்றே கூறுவார்கள். (புஹாரி).

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் இயற்கையாகவோ, செயற்கையாகவோ கெட்ட வார்த்தை பேசுபவர்களாக இருந்ததில்லை. உங்களில் சிறந்தவர் உங்களில் நற்குணமுடையவரே’ என்று அவர்கள் கூறுவார்கள். (முஸ்லிம்).

ஓருவர் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் வந்து இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராக பிரார்த்திக்குமாறு கேட்டுகொண்டபோது, நபியவர்கள்: ‘நான் சபிப்பவனாக அனுப்பப்டவில்லை மாறாக நான் (அகிலத்திற்கு) அருளாகவே அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்’ என பதிலளித்தார்கள். (அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், புஹாரி).

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘நபி (ஸல்) அவர்களின் உள்ளங்கையை விட மென்மையான பட்டையோ, (பூ வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட) தூய்மையான பட்டையோ நான் தொட்டதில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களுடைய (உடல்) மணத்தை விட சுகந்மான ஒரு நறுமணத்தை நான் நுகர்ந்ததேயில்லை’. (முஸ்லிம்).

‘மனிதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் வந்து எதை கேட்டாலும் அவர்கள் இல்லை என்று கூறியதில்லை’ என ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள் (புஹாரி).

‘மனிதர்களில் மிகப் பெரிய கொடைவள்ளலாகத் திகழ்ந்தவர்கள் நபிகள் நாயம் (ஸல்) அவர்கள்’ என இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள். (புஹாரி).

‘நபி (ஸல்) அவர்களை விட அதிகம் புன்முறுவல் பூக்கும் ஓருவரை பார்த்தில்லை’ என அப்துல்லாஹ் இப்னுல் ஹாரிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள். (அஹ்மத்).

‘நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்நேரமும் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்பவர்களாவே இருப்பார்கள்’ என முஃமின்களின் தாய் (ஆயிஷா) ரலி அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள் (புஹாரி).

அபூ சயீத் அல் குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் திரைக்குள் இருக்கும் கன்னிப் பெண்ணை விடவும் அதிக வெட்க முடையவர்களாயிருந்தனர். ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்கள் இதே போன்றதை அறிவித்து விட்டு, நபி (ஸல்) அவர்கள் எதையாவது வெறுத்தால், அது அவர் களுடைய முகத்தில் தெரிந்து விடும் என்று (அதிகப்படியாக) அறிவித்துள்ளார்கள். (முஸ்லிம்).

‘அல்லாஹ்வின் தூதரின் கைகள் எந்த ஒரு அந்நிய பெண்ணின் கையையும் தொட்டதில்லை’ என அவர்களது மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள் (புஹாரி).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த உணவையும் ஒரு போதும் குறை கூறியதில்லை. அவர்கள் ஓர் உணவை விரும்பினால் உண்பார்கள்; இல்லையென்றால் விட்டு விடுவார்கள். (முஸ்லிம்).

‘நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒன்றை கொடுக்கும் போதும், வாங்கும் போதும், மற்றும் தனது அனைத்து காரியங்களிலும் வலதையே முற்படுத்துவார்கள். வலதை முற்படுத்துவதை விரும்புபவர்களாக இருந்தார்கள். (ஸுனன் நஸாஈ).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘ஒரு மனிதர் தன்னிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கடனாகப் பெற்றிருந்த ஒட்டகத்தைத் திருப்பிச் செலுத்தும்படி கேட்க வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம் தோழர்களை) நோக்கி, அவருக்குக் கொடுத்து விடுங்கள் என்று கூறினார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், அவருக்கு நீங்கள் தர வேண்டிய ஒட்டகத்தின் வயதை விட அதிக வயதுடைய ஒட்டகம் தான் எங்களிடம் உள்ளது என்று கூறினர். இதைக் கேட்ட அம்மனிதர், (என் உரிமையை) நிறைவாக எனக்கு அளித்தீர்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கும் நிறைவாக அளிக்கட்டும் என்று கூறினார். உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவருக்கு (வயது அதிகமான) அந்த ஒட்டகத்தையே கொடுத்து விடுங்கள். ஏனெனில், எவர் (தான் வாங்கிய கடனை) அழகிய முறையில் திருப்பிச் செலுத்துகின்றாரோ, அவரே மக்களில் சிறந்தவர் ஆவார்’ என்று கூறினார்கள். (முஸ்லிம்).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்: ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்பளிப்பை ஏற்று அதற்கு (பதிலாக எதையாவது கொடுத்து) ஈடு செய்து வந்தார்கள்’. (முஸ்லிம்).

கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள், தபூக் போரில் கலந்து கொள்ளாமல் பின்தங்கி விட்ட சமயத்தை (நினைவு கூர்ந்து) பேசிய படி, நான் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு சலாம் சொன்னேன். அவர்களின் (பொன்னிற) முகம் மகிழ்ச்சியால் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) மகிழ்ச்சியடைந் தால் அவர்களுடைய முகம் சந்திரனின் ஒரு துண்டைப் போல் பிரகாசமாகிவிடும். நாங்கள் அதை வைத்து அவர்கள் மகிழ்ச்சி யடைந்திருப்பதைத் தெரிந்து கொள்வோம். என்று கூறினார்கள். (முஸ்லிம்).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு விஷயத்தை பேசுகிறார்கள் என்றால், அதை (வார்த்தை வார்த்தையாக, எழுத்து எழுத்தாகக் கணக்கிட்டு) எண்ணக்கூடியவர் எண்ணியிருந்தால், ஒன்று விடாமல் எண்ணியிருக்கலாம்’. (அந்த அளவிற்கு நிறுத்தி நிதானமாக, தெளிவாகப் பேசி வந்தார்கள்.) (முஸ்லிம்).

‘அல்லாஹ்வின் தூதர் சிறுவர்களின் பக்கமாக நடந்து சென்றால் அவர்களுக்கு ஸலாம் சொல்வார்கள். இவ்வாறு செய்வது அவர்களின் வழமையாக இருந்தது’. (அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி) அவர்கள், புஹாரி).

‘அல்லாஹ்வின் தூதர் தனது வீட்டில், தனது குடும்பத்தின் பணிகளுக்கு உதவக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். தொழுகையின் நேரம் வந்து விட்டால் தொழுகைக்காக சென்று விடுவார்கள். (அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், புஹாரி).

‘அல்லாஹ்வின் தனது கிழிந்த ஆடைகளை அவரே தைத்துக்கொள்வார், பழுதுபட்ட தனது செருப்பை அவரே சரிசெய்வார்கள், ஏனைய ஆண்களைப் போன்றே வீட்டு பணிகளில் ஈடுபடக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்’. (அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், அஹ்மத்).

‘அல்லாஹ்வின் தூதர் தனது கரத்தால் யாரையும் அடித்ததில்லை. தனது மனைவியையோ, தனது பணியாளனையோ அடித்ததில்லை. அல்லாஹ்வின் பாததையில் போர் செய்ததைத் தவிர.  அல்லாஹ்வின் வரம்புகள் மீறப்படும்போது அதற்கு தண்டனையை நிறைவேற்றுவார்களே தவிர  தனக்காக யாரிடமும் பிலதீர்த்ததில்லை’. (அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள்,  (முஸ்லிம்).

‘அல்லாஹ்வின் தூதர் மரணித்தபோது அன்னாரது புனித உடலை யமனின் ஒரு போர்வையால் மூடப்பட்டிருந்தது, அங்கு வந்த அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், அந்த போர்வையை அகற்றி அன்னாரது நெற்றியை முத்தமிட்டவர்களாக இவ்வாறு கூறினார்கள்: நீங்கள் உயிருடன் வாழ்ந்தபோது மணங்கமழ்ந்தது போன்று மரணித்ததன் பின்பும் மணங்கமளுகிறீர்கள்’ என்று கூறினார்கள். (புஹாரி).

நன்றி: சுவனத்தென்றல்.காம்

சபை ஒழுக்கம் பேணுவதின் அவசியம்!

சபையினுள் நுழையும் போதும் அதிலிருந்து வெளியேறும் போதும் சலாம் கூறவேண்டும்!

“உங்களில் எவரேனும் சபைக்குச் சென்றால் ஸலாம் கூறட்டும். அங்கிருந்து எழ நாடினாலும் ஸலாம் கூறட்டும்.  ஏனெனில் முன்னால் (ஸலாம்) கூறியது பின்னால் (எழுவதற்கு கூறியதாக) ஆகாது” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: அபூதாவுத், திர்மிதி, இப்னுஹிப்பான்.

ஒருவரை ஒழுப்பிவிட்டு அவருடைய இடத்தில் அமர்வது கூடாது!

ஒருவர் இன்னொரு மனிதரை, அவர் அமர்ந்திருக்கும் இடத்திலிருந்து எழுப்பிவிட்டு, பிறகு இவர் அந்த இடத்தில் அமர வேண்டாம் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: இப்னு உமர் (ரலி), ஆதாரம்: புஹாரி

சபையில் இடம் கேட்பவருக்கு நகர்ந்து இடம் கொடுக்கவேண்டும்!

ஈமான் கொண்டவர்களே! சபைகளில் ”நகர்ந்து இடங்கொடுங்கள்” என்று உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டால் நகர்ந்து இடம் கொடுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களுக்கு இடங்கொடுப்பான்; தவிர, ‘எழுந்திருங்கள்’ என்று கூறப்பட்டால் உடனே எழுந்திருங்கள்; அன்றியும், உங்களில் ஈமான் கொண்டவர்களுக்கும்; கல்வி ஞானம் அளிக்கப்பட்டவர்களுக்கும் அல்லாஹ் பதவிகளை உயர்த்துவான் – அல்லாஹ்வோ நீங்கள் செய்பவற்றை நன்கு அறிந்தவனாக இருக்கின்றான். (58:11)

ஒருவர் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் தான் உட்காருவதற்காக அவரை எழுப்பிவிடலாகாது என்றாலும் நெருக்கமாக அமர்ந்து (அவருக்காக) இடம் கொடுங்கள் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: இப்னு உமர் (ரலி), ஆதாரம்; புகாரி, முஸ்லிம்.

சபையில் முன்னர் அமர்ந்திருந்தவருக்கே இட உரிமை!

ஒரு இடத்தில் அமர்ந்திருப்பவர் எழுந்து சென்றுவிட்டு திரும்பி வந்தால் அவர்தான் அவ்விடத்தில் (அமர்வதற்கு) அதிகம் உரிமையுள்ளவர்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: முஸ்லிம்

சேந்ர்து அமர்ந்திருக்கும் இருவருக்கிடையில் அவர்களுடைய அனுமதியின்றி அமர்வது கூடாது!

சேர்ந்து அமர்ந்திருக்கும் இருவருக்கிடையில் அவ்விருவரின் அனுமதியின்றி அமரக்கூடாது’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அம்ர் இப்னு ஷூஐப் (ரலி), ஆதாரம்: அபூதாவுத்

மக்களைத் தாண்டிக் கொண்டு முன்னே செல்வது கூடாது!

ஒரு முறை நபி(ஸல்) அவர்கள் ஜும்ஆ பிரசங்கம் செய்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஒரு மனிதர் மக்களை தாண்டிக் கொண்டு முன்னேறி சென்றார். அவரிடம் நபி(ஸல்) அவர்கள் உட்கார்வீராக மக்களுக்கு சிரமம் கொடுக்கிறீர்கள் மேலும் தாமதமாக வந்திருக்கின்றீர் என்றார்கள். அஹ்மத், அபூதாவூத், நஸயீ : அப்துல்லாஹ் பின் புஸ்ர்(ரலி)

வட்டமான சபையின் நடுவில் அமர்வது கூடாது!

வட்டமாக கூடியுள்ள ஒரு சபையின் நடுவில் உட்கார்பவனை நபி(ஸல்) அவர்கள் சபித்துள்ளனர். அபூதாவூத் : ஹுதைஃபா(ரலி)

சபைகளை அலட்சியப்படுத்தி செல்வது கூடாது!

“நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுடன் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது மூன்றுபேர் வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் இருவர் நபி (ஸல்) அவர்களை முன்னோக்கி வந்தனர். மற்றொருவர் சென்றார். அவ்விருவரும் நபி (ஸல்) அவர்களின் சபையில் வந்து நின்றார்கள். அவ்விருவரில் ஒருவர் வட்டமான அந்தச் சபையில் ஓர் இடைவெளியைக் கண்டபோது அதில் அமர்ந்தார். மற்றவரோ சபையின் பின்னால் அமர்ந்து வெட்கப்பட்டு (கடைசியில் உட்கார்ந்து)விட்டார். எனவே அல்லாஹ்வும் வெட்கப்பட்டான். மூன்றாமவரோ அலட்சியப்படுத்திச் சென்றார். எனவே அல்லாஹ்வும் அவரை அலட்சியப்படுத்தினான்” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். புஹாரி : அபூ வாக்கித் அல்லைஸீ (ரலி).

அல்லாஹ்வை புகழ்ந்து பேச ஆரம்பிக்க வேண்டும்!

“அல்லாஹ்வை புகழ்ந்து ஆரம்பிக்கப்படாத செயற்பாடுகள் இடையில் அறுந்துவிடும்’ அறிவிப்பவர்: அபூஹூரைரா (ரலி) ஆதாரம்: அபூதாவுத்

சபைகளில் நல்லவற்றையே பேசவேண்டும்!

“நபியே எதனை பேசிய போதிலும் நல்லதையே பேசுமாறு எனது அடியார்களுக்கு குறிப்பிடுங்கள்.ஏனெனில் ஷைத்தான் அவர்களுக்கிடையில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்தி விடுவான்” (அல்குர்ஆன் 17:53)

“அல்லாஹ்வையும், மறுமையையும் நம்பியவர் பேசினால் நல்லதையே பேசட்டும். அல்லது மௌனமாக இருக்கட்டும்”. ஆதாரம்:  புஹாரி, முஸ்லிம்

அவசியம் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டிய சபை!

(முஃமின்களே!) ‘அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் (சிலரால்)நிராகரிக்கப்படுவதையும், பரிகசிக்கப்படுவதையும் நீங்கள் கேட்டால், அவர்கள் இதைவிட்டு வேறு விஷயத்தில் ஈடுபடும் வரையில் அவர்களோடு நீங்கள் உட்கார வேண்டாம் என்று வேதத்தின் மூலம் அவன் உங்கள் மீது (கட்டளை) இறக்கியுள்ளான். அவ்வாறு உட்கார்ந்தால் நீங்களும் அவர்களைப் போன்றவர்களே. நிச்சயமாக அல்லாஹ் நயவஞ்சகர்களையும், காஃபிர்களையும் நரகத்தில் ஒன்றாகச் சேர்த்துவிடுவான். (4:140)

(நபியே!) நம் வசனங்களைப் பற்றி வீண் விவாதம் செய்து கொண்டிருப்போரை நீர் கண்டால், அவர்கள் அதைவிட்டு வேறு விஷயங்களில் கவனம் செலுத்தும் வரையில் நீர் அவர்களைப் புறக்கணித்து விடும்; (இக்கட்டளையைவிட்டு) ஷைத்தான் உம்மை மறக்கும்படிச் செய்துவிட்டால், நினைவு வந்ததும், அந்த அநியாயக்கார கூட்டத்தினருடன் நீர் அமர்ந்திருக்க வேண்டாம். (6:68)

சபையின் இறுதியில் சபைகளில் ஏற்பட்ட தவறுகளுக்கான பரிகாரம்!

சபையில் அமரும் போது (தேவையற்ற) பேச்சுக்கள் அதிகமாகி விடுகிறது. எனவே சபையிலிருந்து எழுவதற்கு முன்னால்

ஸூப்ஹானக்கல்லாஹூம்ம வபிஹம்திக்க அஷ்ஹது அல்லாயிலாஹ இல்லா அன்த அஸ்தஃபிருக வ அதூபு இலைக’

என்று சொன்னால் அவருக்கு சபையில் ஏற்பட்ட தவறுகள் மன்னிக்கப்பட்டுவிடும்’ என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: அபூதாவுத், திர்மிதி.

நன்றி: சுவனத்தென்றல்.காம்

மஸ்ஜிதினுள் கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒழுங்குமுறைகள்!

மஸ்ஜிதினுள் செல்லும் போது ஆடையால் அழகு படுத்திக்கொள்வது அவசியம்! அரை நிர்வானமாக செல்வது கூடாது!

“ஆதமுடைய மக்களே! ஒவ்வொரு மஸ்ஜிதிலும் தொழுங்காலம் உங்களை ஆடைகளால் அழகாக்கிக் கொள்ளுங்கள்” (7:31)

துர்வாடையுடன் மஸ்ஜிதுக்கு வரக்கூடாது!

“பூண்டு, வெங்காயம் ஆகியவற்றைச் சாப்பிடுகிறவர் நம்முடைய பள்ளியைவிட்டு விலகி அவரின் இல்லத்திலேயே அமர்ந்து கொள்ளட்டும்’ என்று இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: ஜாபிர்(ரலி), ஆதாரம்: புகாரி

(குறிப்பு: பீடி, சிகரெட்டின் துர்வாடையுடன் பள்ளிக்கு வருபவர்கள் மேற்கண்ட ஹதீஸை நினைவு படுத்திக்கொள்ளட்டும்)

பெண்கள் நறுமணம் பூசிக்கொண்டு பள்ளிக்கு வருவது கூடாது!

“அல்லாஹ்வின் அடிமைகளாகிய பெண்களை மஸ்ஜிதுகளுக்குச் செல்வதிலிருந்து தடுத்து வைக்காதீர்கள். அவர்கள் நறுமணம் பூசிக்கொள்ளாமல் செல்லவேண்டும்’. அறிவிப்பவர் : அபூஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: அபூதாவுத், அஹ்மத்   ‘நறுமணம் பூசிய பெண்கள் நம்முடன் இரவுத் தொழுகையில் கலந்துக் கொள்ளக் கூடாது” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: முஸ்லிம், அபூதாவுத், நஸயீ.

மஸ்ஜிதினுள் நுழையும் போது ஓத வேண்டிய துஆ!

‘அல்லாஹூம்ம ஃபதஹ் லீ அப்வாப ரஹ்மதிக’ அறிவிப்பவர்: அபூஉஸைத் (ரலி): ஆதாரம்: முஸ்லிம்.

மஸ்ஜிதினுள் நுழைந்தவுடன் காணிக்கை தொழுகையை நிறைவேற்ற வேண்டும்!

‘நீங்கள் பள்ளியினுள் நுழைந்தால் இரண்டு ரக்அத் தொழாமல் அமர வேண்டாம்’ என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூகதாதா (ரலி); ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜுமுஆ நாளில் உரையாற்றிக்கொண்டிருக்கையில் ஒரு மனிதர் (பள்ளிக்கு) உள்ளே வந்(து தொழாமல் அமர்ந்)தார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), “நீர் தொழுதுவிட்டீரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “இல்லை” என்றார். “(எழுந்து) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவீராக!: என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி),  ஆதாரம்: புகாரி

அல்லாஹ்வின் சின்னங்களை கண்ணியப்படுத்துவது உள்ளச்சத்தின் வெளிப்பாடு ஆகும்!

“இதுதான் (இறைவன் வகுத்ததாகும்,) எவர் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களை மேன்மை படுத்துகிறாரோ நிச்சயமாக அது உள்ளச்சத்தால் (ஏற்பட்டது) ஆகும்.” (22:32)

மஸ்ஜிதினுள் எச்சில் / சளியை துப்புவது கூடாது!

கிப்லாத் திசையில் (உள்ள சுவற்றில்) நபி(ஸல்) அவர்கள் சளியைக் கண்டார்கள். இது அவர்களுக்கு மனவருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. அதன் பிரதிபலிப்பு அவர்களின் முகத்திலும் காணப்பட்டது. அவர்கள் எழுந்து தம் கையால் அதைச் சுரண்டினார்கள். ‘நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் நிற்கும்போது அவர் தம் இறைவனிடம் அந்தரங்கமாக உரையாடுகிறார். அவருக்கும் கிப்லாவுக்கும் இடையே அவரின் இறைவன் இருக்கிறான். எனவே எவரும் கிப்லாத் திசை நோக்கி உமிழக் கூடாது! தங்களின் இடப்புறமோ, தம் பாதங்களுக்கு அடியிலோ அவர் உமிழ்ந்து கொள்ளட்டும்!” என்று நபி(ஸல்) கூறிவிட்டுத் தம் மேலங்கியின் ஒரு பகுதியைப் பிடித்து அதில் உமிழ்ந்து அதன் ஒரு பகுதியை மறுபகுதியுடன் கசக்கிவிட்டு ‘அல்லது இவ்வாறு அவர் செய்து கொள்ளட்டும்” என்று கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி), ஆதாரம்: புகாரி

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பள்ளிவாசலுக்குள் உமிழ்வது குற்றமாகும். அதை மண்ணுக்குள் புதைப்பது அதற்குரிய பரிகாரமாகும். அறிவிப்பவர்:  அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி), ஆதாரம்: புகாரி

குறிப்பு: நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் மஸ்ஜிதுகளின் தரை மண்ணால் இருந்ததால் பாதத்திற்கு கீழே உழிந்தால் மண்ணமால் மூடிவிடலாம். தற்போது அவ்வாறு இல்லையாதலால் மஸ்ஜிதினுள் எச்சிலைத் துப்புவது அதை அசுத்தப்படுத்துவதாகும் என்பதை உணரவேண்டும்.

மஸ்ஜிதில் அசுத்தத்தைக் கண்டால் சுத்தப்படுத்த வேண்டும்!

“நபி(ஸல்) அவர்கள் கிப்லாத் திசையில் உள்ள சுவற்றில் எச்சிலையோ சளியையோ கண்டுவிட்டு அதைச் சுரண்டி (அப்புறப்படுத்தி)னார்கள்.” அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி), ஆதாரம்: புகாரி

பள்ளிவாசலில் குர்ஆன் ஓதும் போது பிறருக்கு இடையூறு தரும் வகையில் ஓதுவது கூடாது!

நபியவர்கள் பள்ளிவாசலில் இஃதிகாப் இருந்தார்கள். (அப்போது) மக்கள் சப்தமிட்டு ஓதுவதை செவியுற்றார்கள். உடன் திரையை விலக்கி,  “உங்களில் ஒவ்வொருவரும் (தொழுகையில்) தமது இறைவனுடன் உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் எனவே உங்களில் சிலர் மற்ற சிலருக்கு நோவினை தரவேண்டாம். சிலரை விட மற்ற சிலர் ஓதுவதில் (சப்தத்தை) உயர்த்த வேண்டாம்.” எனக் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அபூசயீத் (ரலி), ஆதாரம்: அபுதாவூத்

மஸ்ஜிதுகளில் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறுயாரிடமும் பிரார்த்திக்க கூடாது!

“அன்றியும், நிச்சயமாக மஸ்ஜிதுகள் அல்லாஹ்வுக்காகவே இருக்கின்றன, எனவே, (அவற்றில்) அல்லாஹ்வுடன் (சேர்த்து வேறு) எவரையும் நீங்கள் பிரார்த்திக்காதீர்கள்” (72:18)

வெளியில் காணாமல் போன பொருள்களை பள்ளியில் அறிவித்து தேடுவது கூடாது!

“காணாமற்போன ஒரு பொருளைப் பள்ளிவாசலுக்குள் தேடிக்கொண்டிருப்பவரின் குரலைச் செவியுறுபவர் “அல்லாஹ் அதை உனக்குத் திரும்பக்கிடைக்காமல் செய்வானாக!” என்று கூறட்டும். ஏனெனில், பள்ளிவாசல்கள் இதற்காகக் கட்டப்படவில்லை. அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ரலி), ஆதாரம்: முஸ்லிம்

(ஒரு முறை) நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுது முடித்ததும் ஒரு மனிதர் எழுந்து “(காணாமற் போன எனது) சிவப்பு ஒட்டகத்தி(னைக் கண்டுபிடித்து அதனி)டம் (என்னை) அழைத்துச் செல்பவர் யார்?” என்று கேட்டார்.  அப்போது  நபி (ஸல்) அவர்கள், “(உனது ஒட்டகம்) உனக்குக் கிடைக்காமற் போகட்டும். பள்ளிவாசல்கள் எதற்காகக் கட்டப்பட்டனவோ அதற்கு மட்டுமே உரியனவாகும்” என்று சொன்னார்கள். அறிவிப்பவர் : புரைதா (ரலி), ஆதாரம்: முஸ்லிம்

அல்லாஹ்வின் மஸ்ஜிதுகளில் வியாபாரம் செய்வது கூடாது!

“பள்ளிவாசலில் விற்பவரையோ, வாங்குபவரையோ கண்டால், “அல்லாஹ் உன்க்கு லாபத்தை தராமல் இருப்பானாக!” என்று கூறுங்கள். அறிவிப்பவர் : அபுஹூரைரா (ரலி), ஆதாரம்: திர்மிதி

பள்ளியிலிருந்து வெளியேறும் போது ஓத வேண்டி துஆ!

‘அல்லாஹூம்ம இன்னீ அஸ்அலுக மின் ஃபழ்லிக’ அறிவிப்பவர்: அபூஉஸைத் (ரலி): ஆதாரம்: முஸ்லிம்

நன்றி: சுவனத்தென்றல்.காம்

ஓதுவோம் வாருங்கள்! -5

புர்தாவில் நிச்சயமாக இவ்வுலகமும், மறு உலகமும் (நபியே!) உங்களின் நன்கொடைதான் மேலும் லவ்ஹுல் மஹ்பூழில் உள்ள ஞானம் உங்கள் ஞானங்களில் ஒரு சிறுபகுதிதான் என்னும் கவிதை அடியின் முற்பகுதியை குர்ஆன், ஹதீஸின் அடிப்படையில் அலசிப் பார்க்கும் பொழுது முற்றாக அவ்விரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்ட நிலையில் அவர் பாடியுள்ளார் என்பதை படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. சுருக்கமாகக் கூறினால் குர்ஆனின் கருத்தையே தலைகீழாகப் புரட்டியிருக்கிறார்.

குர்ஆன் கூறுகிறது, அவன்தான் உங்களுக்கென்றே பூமியிலுள்ளவை அனைத்தையும் படைத்தான். (அல்குர்ஆன் 2:29)

(நபியே!) நாம் உம்மை அகில உலகத்தாருக்கும் அருட்கொடையாகவே அன்றி அனுப்பவில்லை. (அல்குர்ஆன் 21:107)

ஆனால் இவரோ (நபியே!) “நிச்சயமாக இவ்வுலகமும் மறு உலகமும் , உங்களின் நன்கொடைதான்” என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறுவதன் மூலம் அல்லாஹ் என்னுடைய நன்கொடை என்று எவற்றைச் சொல்கிறானோ அவை அனைத்தையும் நபி(ஸல்) அவர்களின் நன்கொடை என்பதாகச் சிறிதும் வாய் கூசாமல் கூறுகிறார் இப்புலவர்.

அல்லாஹ் மேற்கண்ட இரு வசனங்களில் மக்களுக்காக இவ்வுலகத்திலுள்ளவை அனைத்தையும் நன்கொடையாகக் கொடுத்திருப்பதோடு இவர் கூறும் அந்த அண்ணல் நபி(ஸல்) அவர்களையும் சேர்த்து அவன் “என்னுடைய அருட்கொடை” என்று கூறுகிறான்.

இனி அவரது அப்பாடலில் உள்ள பிற்பகுதியான “வல்ஹுல் மஹ்பூழில் உள்ள ஞானம், உங்கள் ஞானங்களில் ஒரு பகுதி தான்” என்பதை குர்ஆனின் அடிப்படையில் அலசிப் பார்ப்போம்.

(நபியே!) இவையெல்லாம் (உமக்கு) மறைவானவற்றில் நின்றுமுள்ள விஷயங்களாகும். இவற்றை நாம் உமக்கு வஹிமூலம் அறிவிக்கிறோம். (அல்குர்ஆன் 3:44)

இதில் அல்லாஹ் நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு மறைவான பல விஷயங்களிருக்கின்றன என்பதையும் அவற்றில் அவன் வஹி மூலம் அறிவித்தவற்றை மட்டும் தான் அவர்கள் அறிய முடியுமே அன்றி சுயமாக அம்மறைவான விஷயங்களை அறிந்து கொள்ள இயலாது என்பதையும் தெளிவு படுத்துகின்றான்.

(நபியே!) நீர் கூறும் என்னிடத்தில் அல்லாஹ்வின் பொக்கிஷங்கள் இருக்கின்றன என்று நான் உங்களிடம் கூறவில்லை. மறைவானவற்றை நான் அறியவுமாட்டேன். (அல்குர்ஆன் 6:50)

அவனிடமே மறைவானவற்றின் திறவுகோல்கள் இருக்கின்றன, அ(ம் மறைவான)வற்றை அவனன்றி எவரும் அறியார். (அல்குர்ஆன் 6:59)

இவ்விரு திருவசனங்களிலும், “மறைவானவை அனைத்தையும் அல்லாஹ்தான் அறிவான். நான் அவற்றை அறிந்தவனாக இல்லை” என்பதை மக்களிடம் தெளிவாக சொல்லிவிடும்படி தனது நபிக்குக் கட்டளையிடுகிறான் என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டும், பூஸிரி சொல்கிறார் என்பதற்காக நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு மறைவானவை அனைத்தும் தெரியும் என்று நம்புவதானது, குர்ஆனின் உண்மையான திருவசனங்களின் கருத்துக்களுக்கு எவ்வளவு தூரம் முரண்படுகிறதென்பதை வாசக நண்பர்கள் புரிநது கொள்ள வேண்டும்.

அவன் மறைவானவற்றையும், பகிரங்கமானவற்றையும் அறிந்தவனாக இருக்கிறான். அவனே பூரண ஞானமுடையோன், யாவற்றையும் நன்கறிந்தவன். (அல்குர்ஆன் 6:73)

(நபியே!) நீர் கூறும். அல்லாஹ் நாடினாலன்றி நான் எனக்கே யாதொரு நன்மையோ, தீமையோ செய்து கொள்ளச் சக்தியில்லாதவன், மறைந்திருப்பவற்றை நான் அறிந்தவனாயிருந்தால் (என் வாழ்வில்) நலன்களை அதிகமாக அடைந்திருப்பேன். என்னை எவ்விதத் தீங்கும் தீண்டியிராது. நானோ நம்பிக்கை கொள்ளும் மக்களுக்கு, அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவனும், நன்மாராயம் கூறுபவனுமேயன்றி வேறில்லை. (அல்குர்ஆன் 7: 188)

மேற்கண்ட இத்திருவசனங்கள் இரண்டிலும் அல்லாஹ் ஒருவனுக்கு மட்டுமே அனைத்து மறைவான விஷயங்கள் பற்றிய ஞானம் இருக்கிறதேயன்றி, அவனால் படைக்கப்பட்டிருக்கும் படியானவர்களில் மிக விசேஷமானவர்கள் என்று சொல்லப்படும் நபிமார்கள், மலக்குகள், இறைநேசர்கள் முதலியவர்களில் எவருக்கும் அத்தகைய மறைவானவற்றை அறிந்து கொள்ளும் ஞானம் அறவே கிடையாதென்பதை உணருகிறோம். ஆனால் மலக்குகளும், நபிமார்களும் அல்லாஹ்வினால் அறிவித்துக் கொடுக்கப்பட்ட இரகசியங்களை மட்டும் அறிவார்களேயன்றி, “சுயமாக மறைவானவற்றை எவரும் அறிந்து கொள்ள முடியாது என்று கூறும் திருவசனத்திலிருந்து எவருக்கும் எவ்வித விலக்கும் கிடையாது என்பதை அப்பட்டமாக அறிந்து கொள்கிறோம். இந்நிலையில் புர்தாகாரர் நபி(ஸல்) அவர்கள் அனைத்து இரகசியங்களையும் அறிவது ஒரு புறமிருக்க, அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்புப் பலகையாம் லவ்ஹுல் மஹ்பூழில் உள்ள இரகசியங்களையும் அறிவார்கள் என்று கூறுவதன் மூலம் திருக்குர்ஆனின் திருவசனத்திற்கு எந்தளவு முரண்படுகிறார் என்பதைக் கண்கூடாகக் காணுகிறோம்.

வானங்களிலும், பூமியிலுமுள்ள மறைபொருள்கள் (இரகசியங்கள் பற்றிய ஞானம்) அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. மேலும் அவன் பக்கமே அனைத்து விஷயங்களும் சென்றடையும். (அல்குர்ஆன் 11:123)

(மேலும் நீர்) கூறுவீராக! அல்லாஹ்வைத் தவிர்த்து வானங்களிலும் பூமியிலும் இருப்பவர் எவரும் மறைவானவற்றை அறியமாட்டார், அன்றி மரித்தோர் எப்பொழுது எழுப்பப்படுவார் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். (அல்குர்ஆன் 27:65)

எனினும் நிராகரிப்பவர்கள், (நியாயத்தீர்ப்புக்குரிய) “அந்த சந்தர்ப்பம் நமக்கு வரமாட்டாது” என்று கூறுகிறார்கள். (அப்படியல்ல) என் ரப்பின் மீது சத்தியமாக (அது) உங்களிடம் வந்தே தீரும். அவன் மறைவான(யா)வற்றையும் அறிந்தவன், வானங்களிலோ, பூமியிலோ ஓர் அணுவளவும் அவனை விட்டும் மறையாது, இன்னும் அதைவிடச் சிறந்ததோ, இன்னும் பெரியதோ ஆயினும் தெளிவான “லவ்ஹுல் மஹபூழ்” என்ற ஏட்டில் பதிவு செய்யப்படாமலில்லை, (அல்குர்ஆன் 34:3)

மறைவானவை அவர்களிடமாயிருக்கின்றன. அவர்கள் (அவற்றை) எழுதுகிறார்களா? (அல்குர்ஆன் 52:41)

(வழிகேட்டிலிருந்தும்) அவனிடம் மறைவானவை பற்றிய அறிவு இருந்து அவன் (அதன் மூலம்) பார்க்கின்றானா? (அல்குர்ஆன் 52:35)

(அவன்தான்) மறைவானவற்றை அறிந்தவன். எனவே, தான் மறைந்திருப்பவற்றை அவன் எவருக்கும் காட்ட மாட்டான். தான் பொருந்திக் கொண்ட தன் தூதருக்குத்தவிர, (அவரும் அவன் அறிவித்துக் காட்டியதைத் தவிர வேறு எதையும் அறியார்) (அல்குர்ஆன் 72: 26,27)

மேலும் அவர் (நபி(ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வினால் காட்டப்பட்ட) மறைவான விஷயங்களை (மக்களுக்கு எடுத்து)க் கூறுவதில் உலோபத்தனம் செய்பவர் அல்லர். (அல்குர்ஆன் 81:24)

அல்லாஹ் தன் தூதர்களை ஒன்று கூட்டும் (அந்த) நாளில் அவர்களிடம் (நீங்கள் மக்களுக்கு எனது கட்டளைகளை எடுத்துக் கூறிய போது) “என்ன பதிலளிக்கப்பட்டீர்கள்” என்று கேட்பான். அதற்கு அவர்கள் அது பற்றி எங்களுக்கு எவ்வித ஞானமுமில்லை. நிச்சயமாக நீ தான் மறைவானவற்றையெல்லாம் அறிந்தவன் என்று கூறுவார்கள். (அல்குர்ஆன் 5: 109)

“அல்லாஹ்வே! வானங்களையும், பூமியையும் படைத்தவனே! மறைவானவற்றையும், பகிரங்கமானவற்றையும் அறிபவனே! உன்னடியார்கள் வேறுபட்டு(த்தமக்கிடையே தர்க்கித்து)க் கொண்டிருக்கும் விஷயத்தில் நீதான் (மறுமையில்) தீர்ப்புச் செய்வாய்” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக? (அல்குர்ஆன் 39:46)

ஆனால் இதற்கு முன்னர் அவர்கள் சத்தியத்தை நிராகரித்துக் கொண்டு, மறைவாய் உள்ள விஷயங்களைப் பற்றி வெகு தூரத்தில் இருந்து கொண்டே (எவ்வித ஆதாரமுமின்றி வெறுமனே யூகங்களை) அள்ளி வீசிக் கொண்டிருந்தார்கள். (அல்குர்ஆன் 34: 53)

பொதுவாக மேற்கண்ட திருவசனங்களின் வாயிலாக, மறைவான விஷயங்களை அறியும் வகையில் அல்லாஹ்விற்கு நிகர் எவருமில்லை. மலக்குகளோ, நபிமார்களோவாயினும் அவனால் அறிவித்துக் காட்டப்பட்டவற்றை அன்றி வேறு எவற்றையும் சுயமே அவர்களால் அறிந்து கொள்ள இயலாது என்றும், மறைவான விஷயங்களை அல்லாஹ் பொதுவாகவன்றி, குறிப்பாகத் தான் விரும்பியவர்களுக்கு மட்டும் அறிவித்துக் கொடுப்பான் என்றும், மறுமையில் அனைத்து நபிமார்களும் (நமது நபி(ஸல்) உள்பட) “நிச்சயமாக நீதான் மறைவானவற்றையெல்லாம் அறிந்தவன்” என்று சொல்வார்கள் என்று கூறுவதோடு, குறிப்பாக நபி(ஸல்) அவர்களைப் பார்த்து “அல்லாஹ்வே! வானங்களையும், பூமியையும் படைத்தவனே! இரகசியங்களையும் , பரகசியங்களையும் அறிந்தவனே! என்ற அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தமான மேற்கண்ட சிறப்பம்சங்களையும் கூறி தன்னிடம் துஆ (பிரார்த்தனை) செய்யும்படி பணிக்கிறான். இவ்வாறே இரகசியங்கள் அனைத்தும் எம்மிடம் உள்ள பாதுகாப்புப் பலகையான “லவ்ஹுல் மஹ்புழ்” எனும் ஏட்டில் பத்திரமாயிருக்கின்றன என்று கூறி அப்பலகையின் சிறப்பையும் எடுத்துக்காட்டி, அல்லாஹ் தனது வல்லமையை அனைத்துலக மக்களுக்கு பறைசாட்டிக் கொண்டிருக்கும்பொழுது, இந்த பூசிரியோ அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே உரித்தான “அல்லாமுல் உயூப்” (மறைவானவற்றையெல்லாம் அறிந்தவன்) என்ற சிறப்பம்சத்தையும், இறைவனது “பாதுகாப்புப் பலகை” என்று அவனே சிலாகித்துக் கூறும் சிறப்பம்சங்கள் அனைத்தையும் நபி(ஸல்) அவர்களைப் புகழ்கிறேன் என்ற போர்வையில் முழுமையாக இகழ்ந்திருக்கின்றார்.

நபி(ஸல்) அவர்களது ஞானத்தைச் சிலாகித்துப் புகழ முனைந்தவர் அதைக் கட்டுப்பாட்டோடு , எல்லை மீறாது புகழ்வதை விடுத்து, அவர்களைத் தூக்கியவாரே, அல்லாஹ்வையும் அவன் தன் சிறப்புத்தன்மைகளையும், லவ்ஹுல் மஹ்பூழையும், அதன் சிறப்பம்சங்களையும் தாக்கியிருக்கிறார். என்பதை மிகத் தெளிவாக அறிந்திருப்பார்கள். அதற்காக வக்காலத்து வாங்கிக்கொண்டு சரிசெய்ய முயல்வது அறிவுடைமையாகாது.

1) “நபி(ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பிரயாணத்தில், பைதாஃ அல்லது தாத்துல் ஜைஷி என்ற இடத்தை நாங்கள் அடைந்த போது, எனது கழுத்து நகையொன்று அறுந்து விழுந்து விட்டது. அதைப் தேடிப் பார்க்க, நபி(ஸல்) அவர்களும் அவர்கள்தம் தோழர்களும், அவ்விடம் தங்கி விட்டார்கள். (ஒரு அறிவிப்பின்படி, அவர்களில் சிலரை, நபி(ஸல்) அவர்கள் அதைத் தேடுவதற்காக அனுப்பி வைத்தார்கள்.)

“நபி(ஸல்) அவர்கள் தங்கியிருந்த இடத்தில் அறவே தண்ணீர் இல்லை. இதை அறிந்த ஸஹாபா பெருமக்கள், அபூபக்கர்(ரழி) அவர்களை அணுகி, ‘என்ன! அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் இப்படிச் செய்து விட்டார்களே! நம்மிடத்திலும் தண்ணீரில்லை; தங்கியுள்ள இடத்திலும் தண்ணீர் இல்லையே! இதை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

“என் மடி மீது நபி(ஸல்) அவர்கள் தலை வைத்து தூங்கியவாறு இருந்தார்கள். அதுசமயம் அபூபக்கர்(ரழி) அவர்களை அணுகி, ‘என்ன! அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் இப்படிச் செய்துவிட்டார்களே! நம்மிடத்திலும் தண்ணீரில்லை; தங்கியுள்ள இடத்திலும் தண்ணீர் இல்லையே! இதை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

“என் மடி மீது நபி(ஸல்) அவர்கள் தலை வைத்து தூங்கியவாறு இருந்தார்கள். அதுசமயம் அபூபக்கர்(ரழி) அவர்கள் வந்து, ‘நபிகளாரை இப்படிச் சுணக்கிவிட்டிரே! இருக்கிற நபர்களிடத்திலும் தண்ணீர் இல்லை; இருக்கிற இடத்திலும் தண்ணீர் இல்லையே” என்று என் இடுப்பில் ஒரு இடி இடித்தவாறு கடிந்து கூறினார்கள். என்மடி மீது நபிகளார் தலை வைத்துத் தூங்கி கொண்டிருந்தமையால், நான் நகர வழியில்லை, அதனால் (கடிந்ததையும் இடியையும்) தாங்கிக்கொண்டு, நான் நகராது அமர்ந்திருந்தேன்.

“பின்னர், அதிகாலை ஆயிற்று. (ஓளூச் செய்து கொள்ள) தண்ணீரில்லாத நிலையில், நபி(ஸல்) அவர்கள் கண் விழித்தார்கள். அந்த நேரத்தில் தான், தயம்மும் பற்றிய திருவசனத்தை, அல்லாஹ் இறக்கி வைத்தான். அனைவரும் அப்போது (முதன்முதலாக) தயம்மும் செய்(து தொழு)தார்கள்.

“அப்போது அவர்களில் ஒருவரான உஸைது பின் குழைர்(ரழி) அவர்கள், என்னை ‘ஜஸாக்கில்லாஹு கைரா’ (அல்லாஹ் தங்களுக்கு நற்கூலி அளிப்பானாக) என்று வாழ்த்தினார்கள். மேலும் ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உங்களுக்கு ஏற்படும் சங்கடமான பிரச்சினைகள் அனைத்திற்கும், அந்த வல்ல அல்லாஹ்வே (இறுதியில்) நலமே நிவர்த்தியாக்குவதுடன், அனைத்து முஸ்லிம்களுக்கும் அதனால் (தயம்மும் போன்ற) சலுகைகளையும் வழங்கியிருக்கிறான். இது தங்களின் பரக்கத்தில் முதன்மையானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

“(தங்கிய இடத்திலிருந்து) புறப்படலானோம். ஒட்டகமும் எழுப்பப்பட்டது அப்போது நாங்கள் எதைத் தேடிக் கொண்டிருந்தோமோ, அந்த கழுத்து நகை, ஒட்டகத்தின் அடியிற் கிடக்கவே, அதைக் கண்ட நான் உடனே எடுத்துக் கொண்டேன்.” என்று ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

நூல்கள்: (புகாரி, முஸ்லிம், அபூதாவூது, நஸயீ, இப்னுமாஜா)

புலவர் பூஸரி பாடியிருப்பது போல், நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு, மறைவானவற்றை அறிந்து கொள்ளும் ஞானமிருந்தால், அவர்கள் பயணத்தைச் சுணக்கி, தங்கும்படி ஆகியிருக்குமா? அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் ‘கழுத்து நகை அறுந்து விழுந்து விட்டது’ என்று கூறிய மாத்திரத்திலேயே, ‘இதோ இங்கே கிடக்கிறது’ என்று சுட்டிக் காட்டிருயிருக்க மாட்டார்களா? தேடிப் பார்க்க சிலரை எதற்காக அனுப்ப வேண்டும்? தங்களிடமும் தங்கியுள்ள இடத்திலும் தண்ணீர் அறவேயில்லை என்பதை அறிந்திருக்க மாட்டார்களா? ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள், அபூபக்கர்(ரழி) அவர்களின் கடிந்துரைக்கும் இடிக்கும் ஆளாகியிருக்க வேண்டி வருமா? என்பதையெல்லாம் நன்கு சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். இன்னும் மேற்கோள்களைப் பார்ப்போம்.

2) “நான் நபி(ஸல்) அவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்று கதவைத் தட்டினேன். (வீட்டிற்குள்ளிருந்த) நபி(ஸல்) அவர்கள் யார் என்று கேட்க, ‘நான்’ என்று (பதில்) கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் (இன்னார் என்று பெயரைச் சொல்லாமல்) ‘நான் நான்’ என்று (வெறுமனே) சொல்லிக் கொண்டிருந்தால்….? (எப்படித் தெரியும்) என்றவாறு, கதவைத் திறந்து வெளியில் வந்தார்கள்.

இவ்வாறு ஜாபிர்(ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். நூல் : முஸ்லிம்.

கதவுக்கு வெளியிலிருந்து குரல் கொடுப்பவர்களை இன்னாரெனத் தெரிய முடியாமல், நபி(ஸல்) அவர்கள் யார்? என்று கேட்டிருக்கிறார்கள்.

3) “ஒரு சமயம் நபி(ஸல்) அவர்கள் திரை மறைவில் குளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். மறைப்புத் திரையை அன்னை பாத்திமா(ரழி) அவர்கள் பிடித்த வண்ணமிருந்தனர். அவ்வேளை நான் அங்கு சென்றேன். (இன்னொரு அறிவிப்பின்படி ஸலாம் கூறினேன்) நபி(ஸல்) அவர்கள் (திரைக்குள்ளிருந்து) ‘யார்’ என்று கேட்டதும், “நான் தான் உம்முஹானீ” என்று பதிலளித்தேன்.” என்று உம்முஹானீ(ரழி) அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். (புகாரி, முஸ்லிம்)

திரைக்குள்ளிருக்கும் நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு, வெளியில் நின்று ஸலாம் கூறுபவர் கூட இன்னாரெனத் தெரியவில்லை என்பதை இந்த ஹதீது உறுதிப்படுத்துகிறது.

மற்றொரு சம்பவம்:

“ஒரு நாளிரவு, நான் வீட்டை விட்டு, வெளிக் கிளம்பினேன். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் தனிமையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள். நான் நிலவின் இருளில் (நிழலில்) மறைந்தவனாக (அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து) நடக்கலானேன். அப்போது அவர்கள் என் பக்கமாகத் திரும்பி, (நிலவின் நிழலில்) நான் நிற்பதைக் கண்டு. “நீர் யாரெனக் கேட்க, நான் ‘அபூதர்’ என்றேன். (புகாரி, முஸ்லிம்)

நிலவு நிழலில், ஓர் ஆள் நிற்பது தெரிந்தாலும், இன்னாரெனப் புலப்படாமல், “நீர் யார்’ என்று, நபி(ஸல்) கேட்டுத்தான் தெரிந்திருக்கிறார்கள்.

மனித இயல்பினின்றும் ரசூல்(ஸல்) அவர்கள் விதிவிலக்காக இல்லை; அவர்களும் மனித இயல்புக்கேற்ப, எதையும், யாரையும் கேட்டுத் தெரியும் நிலையிற்தான் இருந்திருக்கிறார்கள். புலவர் பூஸரியார் பாடினாற் போல், நபி(ஸல்) அவர்கள், மறைவானவற்றை அறிந்த நிலையில் இருக்கவில்லை, இதையே மேலே நாம் பார்த்த ஹதீதுகள் மெய்ப்பிக்கின்றன.

இன்னும் வேறு கோணங்களிலும் மேற்கோள்களைப் பார்ப்போம்.

5) “ஐந்து விஷயங்களை, அல்லாஹ் ஒருவனையன்றி, மற்றெவரும் அறியார் என்று நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறிவிட்டு, இதற்குச் சான்றாக (அல்லாஹ்வின்) திருவசனம் ஒன்றினை ஓதினார்கள்: “நிச்சயமாக அந்த (யுக முடிவு) நேரம் பற்றிய ஞானம், அல்லாஹ்விடமே இருக்கிறது. அவனே மழையையும் இறக்கி வைக்கிறான். அவன் கர்ப்பங்களில் உள்ளவற்றையும் (முழுமையாக) அறிவான், நாளை நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம் என்பதை எவரும் அறியார். அவ்வாறே நாம் எந்த இடத்தில் இறப்போம் என்பதையும் எவரும் அறியார். நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கறிந்தோனும், நுட்பமிக்கவனுமாவான்”. (குர்ஆன் 31: 34)

உமர்(ரழி) அவர்கள் இவ்வாறு அறிவிக்கிறார்கள். (புகாரி)

மேற்காணும் ஹதீஸ், மறைவானவற்றை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறுயாரும் அறிந்து கொள்ள முடியாது என்பதோடு குறிப்பாக ஐந்து விஷயங்கள் பற்றிய ஞானம் அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே உரித்தானதென்பதையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. அவையாவன:

1) யுக முடிவு நேரத்தைப் பற்றிய ஞானம்:

நபி(ஸல்) அவர்கள் யுக முடிவு நேரம் எப்டிபாழுது நிகழும் என்பது குறித்து, ஒரு விஷயம் கூட மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லவில்லை. அதுபற்றி அவர்களால் சொல்லவும் முடியாது. தெரியவும் செய்யாது. எனினும் அதன் அறிகுறிகளை மட்டுமே அதுவும் அல்லாஹ்வின் அறிவிப்பின்படி எடுத்துச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

2) மழையைப் பற்றிய ஞானம்:

அது எப்பொழுது வரும், எவ்வளவு பெய்யும், எவ்விடங்களிலெல்லாம் பெய்யும், அதனால் மக்களுக்கு நலமா, இடரா முதலியவற்றின் முழுமையான ஞானம்.

3) கர்ப்பத்திலுள்ளவைப் பற்றிய ஞானம்:

முழுமைப் பிரசவமா, அரைகுறைப் பிரசவமா, அது பெற்றொருக்கு இணக்கமானதா, விரோதமானதா, உயிருடன் பிறக்குமா. மரித்துப் பிறக்குமா முதலியவற்றின் ஞானம்.

4) நாளை ஒருவர் தாம் என்ன செய்வார் என்பது பற்றிய ஞானம்:

ஒருவரது நாளையத் திட்டம் நிறைவேறுமா, நிறைவேறாதா, வீட்டிலிருந்து புறப்படுபவர் மீண்டும் அதில் வந்து புகுவாரா, புக மாட்டாரா, நாளையத் தொழில் லாபமா, நஷ்டமா முதலியவைப் பற்றிய ஞானம்.

5) எவருக்கு எவ்விடத்தில் (எவ்விதத்தில்) மரணம் ஏற்படும் என்பது பற்றிய ஞானம்:

ஒருவரின் மரணம் சொந்த ஊரிலா, அல்லது வந்த ஊரிலா, அல்லது எந்த ஊரில் என்பதும், தரையிலா, கடலிலா, ஆகாயத்திலா என்பதும், ஓரிடத்தில் தங்கியிருக்கையிலா, பிரயாணம் செய்கையிலா, நல்ல மரணமா, தீய மரணமா, சாதாரண மரணமா, திடீர் மரணமா என்பன போன்றவைப் பற்றிய ஞானம்.

மேற்காணும் குறிப்பிட்ட ஐந்து விஷயங்கள் பற்றிய ஆய்வு, அந்த ரப்புல் ஆலமீன் ஒருவனைத் தவிர வேறு எந்த மலக்கிற்கோ, நபிக்கோ, இறைநேசச் செல்வருக்கோ அறவே கிடையாது என்று திருக்குர்ஆனும், ஹதீஸ்களும் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன.

உண்மை விஷயம் இவ்வாறிருக்க, இந்த பூஸரியோ மறைவானவைப் பற்றிய ஞானம் நபி(ஸல்) அவர்களுக்கும் உண்டு என்பதை மிகச் சாமார்த்தியமாக சுற்றி வளைத்துக்கொண்டு, ஒட்டு மொத்தமாக அனைத்து ஞானங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ள “லவ்ஹுல் மஹ்பூழி”லுள்ள ஞானங்களும் எமது நபிக்கு மறைவில்லை என்ற கருத்தில் பாடி அந்த வல்லவனுக்கே சொந்தமான “அல்லாமுல் ஃகுயூப்” (மறைவானவற்றை அறிகிறவன்) எனும் சிறப்புத்தன்மையை நபி(ஸல்) அவர்களுக்கும் உண்டு என்று கூறியிருக்கிறார்.

நபி(ஸல்) அவர்களே, அல்லாஹ்விற்கு மட்டுமே சொந்தமாக உள்ள சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டு எவரும் என்னைப் புகழ வேண்டாம் என எச்சரித்திருக்கிறார்கள்.

மர்யமின் மகனை கிறிஸ்தவர்கள் அளவுகடந்து உயர்த்தியது போன்று, நீங்கள் என்னை உயர்த்தி விடாதீர்கள்! நானோ அவனது அடியானாகும். ஆகவே, என்னை அல்லாஹ்வின் அடியார், அவனது தூதர் என்று(மட்டுமே) கூறுங்கள். உமர்(ரழி) (புகாரி, முஸ்லிம்)

எனவே நபி(ஸல்) அவர்களது கடும் எச்சரிக்கைகளை எல்லாம் புலவர் பூஸரி துச்சமாகக் கருதி, அவர்களைப் புகழ்கிறேன் என்ற போர்வையில், புர்தாவென்னும் அவரது புராணத்தில் பல இடங்களில் இதே தவறை மீண்டும், மீண்டும் அல்குர்ஆனுக்கும், ஹதீஸுக்கும் முற்றிலும் விரோதமான வகையில் பாடி வைத்திருப்பது விஷயமறிந்தோருக்கு சிறிதும் மறையவில்லை.

இந்நிலையிலுள்ள திருகுர்ஆனுக்கும், ஹதீஸுக்கும் புறம்பான கருத்துக்கள் மலிந்து காணப்படும் இப்புராணத்தைச் சிலர், புனிதமெனக் கருதி, பலரை வீட்டிற்கழைத்துப் பாடவைத்து, பாடியவர்களை பாட்டில் தண்ணீரில் ஊத வைத்து, ஜம் ஜம் தண்ணீரைப் போன்று அதைப் புனிதமாகக் கருதி, காலை, மாலை, நாற்பது வேளை, கண்டிப்பாகக் குடித்து வந்தால், பக்கவாதமெல்லாம் பஞ்சாகப் பறந்து போய்விடும் என்று, யாரோ ஒரு புண்ணியவான் (?) சரடு விட்டிருப்பதை உண்மை என்று நம்பி அதைச் செயல்படுத்தும் வகையில் அநேக விபரமறியாத மக்களின்ன பணங்காசுகள் பாழாகிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கும் எத்தகையதோர் முஸ்லிமின் உள்ளமும் வருந்தாமலிருக்க முடியாது.

புலவர் பூஸிரி தனது புர்தாவென்னும் புராணத்தில் நபி(ஸல்) அவர்கள் மீது புகழ்பாடும் பாணியில் மக்கள் தஞ்சம் புகுவதற்குத் தகுந்த வல்லவன் அல்லாஹ்தான், என்றிருக்கும் போது அச்சிறப்புத் தன்மை அவனது அடியாரும் தூதருமாகிய நமது நபி(ஸல்) அவர்களுக்கும் உண்டு என்ற கருத்தில், அல்லாஹ்விடம் முறையிடுவது போன்றே, நபி(ஸல்) அவர்களிடம் அவர் முறையிடும் அவல நிலையைப் பாருங்கள்!

இதோ அவரது முறை கேடான முறையீடு!

யா அக்ரமல் கல்கி மாலீமன் மலூதுபிஹீ, ஸிவாக்க இந்த ஹுலூலில் ஹாதிஸில் அமமீ

* “படைப்புகளில் சங்கை மிகுந்த (நபிய)வர்களே! திரளான கஷ்டங்கள் என்னை வந்து சூழும் பொழுது, தங்களை விட்டால் நான் தஞ்சமடைவதற்கு வேறேவருமில்லை” என்று கூறி நபி(ஸல்) அவர்களைத் தமக்கு தஞ்சமளிக்குமாறு வேண்டி நிற்கிறார்.

பிறருக்கு தஞ்சமளிக்கும் ஆற்றல் அந்த நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு உண்மையில் இருக்குமானால், அல்லாஹ் அவர்களை நோக்கி பின்வருமாறு கூறும்படி ஏன் கட்டளையிட வேண்டும் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

* (நபியே!) நீர் கூறுவீராக! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் (வேதனையை) விட்டும் எவரும் என்னை அறவே காப்பாற்ற முடியாது, அவனைத்தவிர (எனக்கு வேறு) தஞ்சம் புகுமிடத்தையும் நான் காணேன். (72:22)

* அவர் (நமது நபி) நம்மீது ஏதேனும் ஓர் வாக்கியத்தைக் கற்பனை செய்து பொய்யாகக் கூறிவிட்டால், அவரது வலக்கரத்தை நாம் (பலமாகப்) பிடித்துக் கொண்டு, அவருடைய உயிர் நாடியை நாம் தரித்து விடுவோம். உங்களில் எவரும் நாம் அவ்வாறு செய்வதை அறவே தடுத்துவிட முடியாது. (69:44,45,46)

* அனைத்து பொருட்களின் ஆட்சியும் யார் கையில் இருக்கிறது? தான் எவராலும் இரட்சிக்கப்படாமல், தானே எல்லோரையும் இரட்சித்துக் கொண்டிருப்பவன் யார்? நீங்கள் அறிந்திருந்தால் (சொல்லுங்கள்) என்று (நபியே! அவர்களிடம்) நீர் கேளும்!

அதற்கவர்கள் (அனைத்து அதிகாரங்களும்) அல்லாஹு(ஒருவனு)க்கே உரியன என்று கூறுவர். அவ்வாறாயின் உங்கள் அறிவை எங்கே இழந்து விட்டீர்கள் என்று (நபியே!) நீர் கேளும்! (23:88,89)

மேற்காணும் திருவசனங்களின் வாயிலாக மக்களை உண்மையில் காப்பாற்றுபவன் யார் என்பதைப் புரிந்து, அதற்கேற்ப நடந்து கொள்ளும்படி உணர்த்துகிறான். அனைவரையும் ரட்சித்துக் காப்பாற்றும் வல்லமை, அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே உரித்தானதாகும். அவன் அன்றி அனைவரும், அவர்கள் மலக்குகளோ, நபிமார்களோ, மற்றும் இறை நேசச் செல்வர்களோ, எவராயிருப்பினும், எல்லாருமே அவன் ஒருவனால் காப்பாற்றப்படக் கூடியவர்களே அன்றி, வேறு யாரையும் காப்பாற்றும் சக்தி படைத்தவர்கள் அல்லர்.

* நம்மில் அநேகர் இது விஷயங்கூட புரிந்து கொள்ளாதவர்களாக, பிறரைக் காப்பாற்றும் சக்தி அல்லாஹ்வுக்கிருப்பது போல், அவனது நபிமார், வலிமார்களுக்கும் இருக்கத்தானே செய்யும் என்று கருதிக் கொண்டு, வல்ல அல்லாஹ்விடம் மன்றாடிக் கேட்க வேண்டியவற்றை எல்லாம், மற்றவரிடத்திலும் அவ்வாறு கேட்பது முறைதானா? என்பதைச் சிறிதும் சிந்திக்காது கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இது அவர்கள் குர்ஆன், ஹதீஸின் பக்கம் சிறிதும் கவனம் செலுத்தவில்லை என்பதையே காட்டுகிறது. ஓரளவேனும் குர்ஆனையும், ஹதீஸையும் புரிந்து நடப்போரிடத்தில், இத்தகைய மிக மோசமான ஷிர்க்கின் பக்கம் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் தீய பழக்கத்தைக் காண முடியாது.

அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்.

* (திருக்குர்ஆனில்) “இன்னும் உம்முடைய நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வீராக” (26:214) எனும் திருவசனம் அருளப்பட்டபோத, நபி(ஸல்) அவர்கள் எழுந்துநின்று, முஹம்மதின் மகள் பாத்திமாவே! என்று (தமது அன்பு மகள் பாத்திமா(ரழி)) அவர்களையும், அப்துல் முத்தலிபின் மகளே! என்று (தமது மாமி – அத்தை ஸஃபிய்யா(ரழி) அவர்களையும், அப்துல் முத்தலிபின் புதல்வர்களே! என்று (தமது சிறிய தந்தை, பெரிய தந்தை) முதலியோரை நோக்கி அழைத்து, “நீங்கள் என்னிடம் எனது பொருளிலிருந்து எதனைக் கேட்பினும் என்னால் இயன்றளவு அவற்றை நான் உங்களுக்கு தந்துவிட முடியும். ஆனால் அல்லாஹ்வின் விஷயத்தில் நான் உங்களுக்கு எதனையும் செய்யக் கூடிய சக்தி எனக்கில்லை” என்று கூறினார்கள். (அஹ்மத், முஸ்லிம்)

* எனவே மேற்காணும் ஹதீஸின் வாயிலாக நபி(ஸல்) அவர்கள் தமது மிக நெருங்கிய உறவினர்களுக்கே, இவ்வளவு கடுமையாக எச்சரித்திருக்கிறார்கள் என்றால், மற்றவர்களின் நிலையைச் சொல்லித் தெரிய வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆகவே நாம் ஐங்காலத் தொழுகைகளிலும் வல்ல அல்லாஹ்வை நோக்கி “இய்யாக்க – நஃபுது – வஇய்யாக்க – நஸ்தயீன்”, “உன்னையே வணங்குகிறோம். மேலும் உன்னிடமே உதவி தேடுகிறோம்” எனும் உண்மையான கருத்தை ஊர்ஜிதம் செய்து காட்டும் வகையில், வல்ல அல்லாஹ்விடமே நமது தேவைகள் அனைத்தையும் கேட்டு, அவற்றை அவனிடமிருந்து அடையும் பேற்றை நம்மனைவருக்கும் தந்தருள்வானாக! ஆமீன்.

நன்றி: ரீட்இஸ்லாம்.நெட்

ஓதுவோம் வாருங்கள்! -4

“மவ்லிது” மறுக்கப்படுவது கவிதை என்பதற்காக அல்ல” என்பதை இதுவரை நாம் கண்டோம். வேறு பல காரணங்களுக்காகவே மவ்லிது மறுக்கப்படுகின்றது.

முதல் காரணம்
இன்று தமிழக முஸ்லிம்கள் ஓதி வருகின்ற ‘மவ்லிது’ களில் இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கு முரண்பட்ட பல கருத்துக்கள் அடங்கியுள்ளன. பொய்யான கதைகள் பல அவற்றில் மலிந்துள்ளன. இது மவ்லிது மறுக்கப்படுவதற்கான முதற்காரணம். இதை ஐயத்திற்கு இடமின்றி தெளிவாக நாம் அறிய வேண்டுமானால் இன்றைய மவ்லிதுகளில் உள்ள வரிகளுக்கு நேரடியான அர்த்தத்தை நாம் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். பிறகு, அவை எவ்வாறு குர்ஆனுக்கும் நபிமொழிகளுக்கும் முரண்படுகின்றன என்பதை நாம் விளக்கியாக வேண்டும்.

நம் தமிழகத்தில் பரவலாக ஓதப்படுகின்ற ‘புர்தா’ சுப்ஹான மவ்லிது’ முஹ்யித்தீன் மவ்லிது, ‘யாகுத்பா’ யாஸையிதீ ஆகிய மவ்லிதுகளைக் குர்ஆன், ஹதீஸ் வெளிச்சத்தில் நாம் அலசுவோம்.

“புர்தா” ஓர் அறிமுகம்
முதன் முதலில் ‘புர்தா’ என்ற கவிதையை நமது விமர்சனத்திற்கு எடுத்துக் கொள்வோம். விமர்சனம் செய்வதற்கு முன் ‘புர்தா’ பற்றி ஓர் அறிமுகம்

நபி(ஸல்) அவர்களின் காலத்துக்கு சுமார் 600 ஆண்டுகளுக்குப் பின் வாழ்ந்த முஹம்மது அல்பூசிரி என்ற கவிஞரால் இயற்றப்பட்டது தான் இந்தக் கவிதை. நபி(ஸல்) அவர்களின் காலத்துக்குப் பின் அறுநூறு ஆண்டுகள் கழித்து எழுதப்பட்ட இந்தக் கவிதை மவ்லிது ஆதரவாளர்களால் மிக உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் போற்றப்பட வேண்டிய காரணம் என்ன?

திருக்குர்ஆனுக்கு நிகராக, ஏன் அதை விடவும் அதிகமாக இந்தக் கவிதைக்கு போலி முல்லாக்கள் ஏன் முக்கியத்துவம் தந்தனர்? வறுமை நீங்கிட, செல்வம் பெருகிட, நோய் அகன்றிட, உள்ளங்கள் அமைதிபெற,பைத்தியம் தெளிய, தேவைகள் நிறைவேற்றப்பட நாற்பது நாட்கள் ‘புர்தா’வை ஓதி தண்ணீரில் ஊதி அதைக் குடித்து விட்டால் போதும். உடனே நிவாரணம் கிடைத்து விடும் என்று அப்பாவி மக்களை ஏன் நம்ப வைத்து விட்டனர்? திருக்குர்ஆனைக் கூட இவ்வளவு பக்தி சிரத்தையோடு ஓத மாட்டார்கள். (சில பகுதிகளில் ஒளூ இல்லாமல் புர்தாவை ஓதக்கூடாது என்ற நம்பிக்கை வேறு.

மார்க்க அறிஞர்(?) களை உருவாக்குகின்ற அரபிப் பள்ளிக்கூடங்களில் பல, வெள்ளி இரவுகளில் பக்தி சிரத்தையோடு ஓதி வருவது ஏன்? இவற்றுக்கெல்லாம் என்ன காரணம்? இந்தக் கவிதைக்கு பல(வீன)மான பிண்ணனி ஒன்று உள்ளது. அதுதான் இவற்றுக்கெல்லாம் காரணம். இந்தக் கவிதையின் தவறுகள் கண்டு கொள்ளப்படக் கூடாது கண்டு கொள்ளப்பட்டு விட்டாலும் கண்டிக்கப்ட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காகவும், புனித மிக்கதாக இந்தக் கவிதை ஆக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவும் அந்த பல(வீன) மான பின்னணி ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

பல(வீன) மான பின்னணி
இந்தக் கவிதையை இயற்றிய பூசிரி என்பவர் ‘பாரிஸ வாயு’ என்ற நோயால் பீடிக்கப்பட்டிருந்தாராம்! அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் இந்தக் கவிதையை இயற்றினாராம். அவரது கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் தோன்றி தங்கள் போர்வையைப் போர்த்தினார்களாம். உடனே அவர் பூரண குணம் அடைந்து விட்டாராம்! அதன் காரணமாகவே ‘புர்தா’ (போர்வை) என்று பெயர் வந்ததாம்!

இப்படி ஒரு கதையைக் கட்டிவிட்டால் ஏன் புனிதமிக்கதாக ஆகாது? இதற்குக் துணையாக இன்னொரு கதையும் உண்டு. இந்த ‘புர்தா’வின் 51வது அடியை அவர் பாடி வரும்போது அடுத்து எப்படிப் பாடுவது என்று தெரியவில்லையாம்! பாதியிலேயே திக்கித் திணறிக் கொண்டே படுத்துறங்கி விட்டாராம். அன்றிரவு அவரது கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் தோன்றி அந்த அடியை முடித்துக் கொடுத்தார்களாம்!

நபி(ஸல்) அவர்கள் தங்கள் திருவாயால் இதற்கு அடிஎடுத்துக் கொடுத்தார்கள் என்ற கூறிவிட்டார்கள் அல்லவா? அதற்குத்தான் இந்தக் கதை, நபி(ஸல்) அவர்களே தங்கள் திருக்கரத்தால் தனது போர்வையைப் போர்த்தினார்கள் என்று கூறிவிட்டால் அப்பாவி மக்கள் ஏன் புனிதமானதாகக் கருதமாட்டார்கள்.

உமறுப்புலவர், காசிம் புலவர் உட்பட பல கவிஞர்களின் கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகாரம் அளித்ததாககக் கூறப்படுவதற்கு மூலஆதாரம் இந்தக் கதைகள் தான். புர்தாவின் பெயரால் சொல்லப்பட்ட அதே கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் மற்ற கவிஞர்களுக்கும் அந்தக் கதைகள் பொருத்தப்பட்டன. நபி(ஸல்) அவர்களுக்குக் கவிபாடத் தெரியாது என்பதையும், கனவில் வந்து அடி எடுத்துக் கொடுத்திருக்க மாட்டார்கள் என்பதையும் நாம் தெளிவு படுத்தியுள்ளோம். இந்தப் பொய்யான கதைகளின் காரணமாகவே மவ்லிது பக்தர்களால் ‘புர்தா’ உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் போற்றப்படுகின்றது. உண்மையில் இதன் கருத்துக்களை நாம் ஆராயும்போது, குர்ஆன் ஹதீஸுக்கு முரண்பட்ட பல கருத்துக்களைக் காண்கிறோம்.

விமர்சிக்குமுன்
‘புர்தா’வில் உள்ள தவறுகளை நாம் விமர்சனம் செய்வதற்கு முன்னால் சில விபரங்களை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். ‘மவ்லிது’ என்ற பெயரால் ஓதப்படக் கூடிய பாடல்களில் இந்த ‘புர்தா’ பல விதங்களில் தரமானது என்பதை நாம் மறுக்க முடியாது. இலக்கணத்திற்கும் இலக்கியத்திற்கும் சம்மந்தமில்லாமல் அரை குறை அரபி ஞானமுடையோரால் மற்ற மவ்லிதுகள் எடுதப்பட்டுள்ளன. ஆனால் ‘புர்தா’ மிகவும் இலக்கியத் தரமானது. இலக்கணச் சுத்தமானது. மிகச் சிறந்த நடையழகைப் பெற்றுள்ளது.

திருக்குர்ஆனின் சிறப்பு, அல்லாஹ்வின் வல்லமை, போன்றவற்றைக் குறிப்பிடும் இடங்களிலும், வேறு சில இடங்களிலும் நல்ல கருத்துக்களைக் காண முடிகின்றது. மற்ற மவ்லிதுகளில் காணப்படும் தவறுகளை விட புர்தாவில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலேயே தவறுகள் உள்ளன.

உமறுப்புலவரின் சீறாப்புராணம் எப்படித்தமிழ் இலக்கியத்தில் உயர்ந்த இடத்தைப் பெற்றுள்ளதோ, அதுபோல் அரபி இலக்கியத்தில் புர்தாவுக்குத் தனி இடம் உண்டு. இலக்கண, இலக்கியத்திற்கும் எடுத்துக்காட்டாக கூறப்படும் அளவுக்கு அந்தக் கவிதைக்கு தகுதி உண்டு. ஆனால் மார்க்க ஆதாரங்களாகும் அளவுக்கு அந்தக் கவிதைக்குத் தகுதியும் கிடையாது. அதைப் புனிதமானது என்று கருதுவதற்கும் அருகதை இல்லை. இனி புர்தாவின் தவறுகளை ஒவ்வொன்றாக நாம் காண்போம்.

புர்தாவின் தவறுகள்
ஃப இன்னமின் ஜுதிகத் துன்யா வழர்ரதஹா வமின் உலூமிக இல்முல் லவ்ஹி வல்கலமி

இது புர்தாவில் வருகின்ற வரிகள். மூன்று முறை ஓதப்படுகின்ற கவிதைகளில் இந்த வரிகளும் இடம் பெற்றுள்ளன. இந்தக் கவிதையின் கருத்து திரக்குர்ஆனுடன் நேரடியாக மோதுகின்ற நச்சுக் கருத்தாகும். ‘பர்தா’ ஓதக்கூடாது என்று முடிவெடுக்க இந்த இரண்டு வரிகளே போதுமாகும். அவ்வளவு மோசமான கருத்தை இந்த வரிகள் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளன. இதன் நேரடிப் பொருளை முதலில் காண்போம்.

(“நபியே!) இந்த உலகமும் , அதன் சக்களத்தியாகிய மறுமையும் உங்கள் அருட்கொடைகளிலிருந்து உள்ளதாகும்.

(பாதுகாக்கப்பட்ட பலகையாகிய) லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழில் உள்ள ஞானம் உங்கள் ஞானத்தின் சிறு பகுதிதான்!”

இது அந்த வரிகளின் நேரடிப் பொருள். திருக்குர்ஆனுடன் ஓரளவு தொடர்பு வைத்திருக்கின்ற ஒரு முஸ்லிம் இந்த வரிகளின் பொருளைப் பார்த்ததுமே புர்தாவின் இலட்சணத்தை எளிதில் புரிந்து கொண்டு விடலாம். இதில் முதல் வரியை திருக்குர்ஆன் ஹதீஸ்கள் அடிப்படையில் நாம் அலசுவோம்.

மேற்கூறிய கவிதை வரிகளில் மூன்று செய்திகளைக் கூறுகிறார்.

அ. இந்த உலகம் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார்.

ஆ. இவ்வுலகம் மட்டுமல்ல! மறு உலகமும் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார்.

இ. லவ்ஹுல் மஹ்பூலில் உள்ளவைகள் நபி(ஸல்) அவர்களின் ஞானத்தில் ஒரு பகுதிதான் என்கிறார். இம்மூன்றையும் ஒவ்வொன்றாக நாம் ஆராய்வோம். அவர் முதன் முதலில் குறிப்பிடுகின்ற “இவ்வுலகம் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை” என்ற நச்சுக் கருத்து குர்ஆனின் எத்தனை வசனங்களுடன்மோதிப் பார்க்கின்றது. எத்தனை வசனங்களைப் பொய்ப்படுத்துகின்றது; நபி(ஸல்) அவர்களின் வாழ்வுக்கும், வாக்குக்கும் எவ்வளவு முரண்பட்டு நிற்கிறது! என்பதைக் காண்போம்.

இவ்வுலகம் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையே!
இந்த உலகம் தனது அருட்கொடைதான். அதில் எவருக்கும் பங்கில்லை என்று அல்லாஹ் கூறுகின்ற வசனங்களில் சிலதை பார்ப்போம்.

“இஸ்ராயீலின் மக்களே! நான் உங்களுக்கு அளித்த அருட்கொடையையும், உலகோர் யாவரையும் விட உங்களை மேன்மைப்படுத்தினேன் என்பதையும் நினைவு கூறுங்கள்.” (அல்குர்ஆன் 2 : 47,122)

“அருட்கொடை எல்லாம் நிச்சயம் அல்லாஹ்வின் கையிலேயே இருக்கிறது. தான் விரும்பியவர்களுக்கு அதனை அவன் அளிக்கிறான்”. (அல்குர்ஆன் 57 : 29, 3 : 73)

எல்லா அருட்கொடைகளும் தனக்கே உரியது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். கவிஞர் பூசிரி இந்த உலகமும், மறு உலகமும் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார். நபி(ஸல்) அவர்கள் எந்த கொள்கையை நிலைநாட்ட இறைத் தூதராகப்பட்டார்களே அந்த நோக்கத்தையே அவர்கள் பெயராலேயே ஆழப்புதைக்கிறார்.

“இது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையாகும். இதை அவன் நாடியவருக்குக் கொடுக்கிறான்” (அல்குர்ஆன் 54 : 5)

சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் மகத்தான அருட்கொடைகளை வழங்கிய நேரத்தில், இது எனது இறைவனின் அருட்கொடையாகும்” (அல்குர்ஆன் 27 :40)

என்று கூறினார்கள். எந்த மனிதருக்கும் வழங்காத மகத்தான உலகப் பேறுகளை அவர்களுக்கு வழங்கி இருந்தான். இவற்றை எண்ணிப் பார்த்து இது எனது இறைவனின் அருட்கொடை” என்று கூறுகிறார்கள். மேலும் சுலைமான்(அலை) கூறுகிறார்கள்.

“இறைவா! நீ என் மீதும், என் பெற்றோர் மீதும் புரிந்துள்ள உன் அருட்கொடைகளுக்காக நான் நன்றி செலுத்தவும், நீ பொருத்திக் கொள்ளும் விதத்தில் நான் நன்மைகள் செய்யவும் எனக்கு அருள் செய்வாயாக! (அல்குர்ஆன் 27 :19)

இவ்வாறு அல்லாஹ் கூறிக் கொண்டிருக்க இந்தக் கவிஞர் பூசிரி, பகிரங்கமாக மறுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

யூனூஸ்(அலை) ஒரு தவறு செய்துவிட்ட போது, அவர்களை மீன் வயிற்றில் சிறை வைத்த அல்லாஹ் இறுதியில் அவர்களை மன்னிக்கிறான். அவர்களை மன்னிக்க வேண்டுமென்ற கட்டாயம் அவனுக்கில்லை. தன் அருட்கொடையினால் அவரை மன்னித்ததாகத்தான் அல்லாஹ் சுட்டிக் காட்டுகிறான்.

அவருடைய (யூனுஸுடைய) இறைவனிடமிருந்து அருட்கொடை அவரை அடையாதிருந்தால், அவர் பழிக்கப்பட்டவராக வெட்ட வெளியில் எறியப்பட்டிருப்பார். (அல்குர்ஆன் 68 : 49)

மிகச்சிறந்த நபியாக இருந்தும், அவரைக் கூட தனது அருட்கொடையினாலேயே மன்னித்ததாக அல்லாஹ் கூறுகிறான். எவ்வளவு உயர்ந்த அந்தஸ்துகளை சில நபிமார்களுக்கு அல்லாஹ் வழங்கினாலும், எவருக்கும் தனது ஆட்சியில் அவன் பங்கு கொடுக்க விரும்பமாட்டான் என்பதற்கு யூனுஸ் நபியின் வரலாறு போதுமானதாகும்.

அதிசயமான முறையில் – தன் வல்லமையினால் படைத்த ஈஸா(அலை) அவர்களை ஒரு சாரார் இவ்வாறு வரம்பு மீறிப் புகழ்வதைப்பற்றி அல்லாஹ் கடும் சொற்களைப் பிரயோகம் செய்கிறான்.

“மர்யமுடைய குமாரர் ஈஸாவையும் அவருடைய தாயாரையும் இன்னும் பூமியிலுள்ள அனைவரையும் அல்லாஹ் அழித்து விட நாடினால், அல்லாஹ்விடமிருந்து (காப்பாற்ற) எவர் அதிகாரம் பெற்றிருக்கிறார்? என்று (நபியே) நீர் கேளும்! வானங்களிலும், பூமியிலும் அவற்றிற்கு இடையே உள்ள பொருட்களின் மீதுள்ள ஆட்சி அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தம், அவன் நாடியதைப் படைக்கிறான்”. (அல்குர்ஆன் 5 : 17)

ஈஸா நபிதான், நம்மை இரட்சிப்பவர், நம்மை மன்னிப்பவர் என்று சிலர் கூறியதற்கு அல்லாஹ், எவ்வளவு கோபப்பட்டு ஈஸாவைக் கூட நான் நினைத்தால் அழித்து விடுவேன். எவராலும் காப்பற்ற இயலாது என்று தன் ஆதிக்கத்தைப் பறை சாற்றுகின்றான். ஈஸாவை மட்டுமல்ல. உலகமாந்தர் அத்தனை பேரையும், எவரையும் விடாமல் நான் அழித்துவிட்டாலும் என்னை எவரும் தடுக்க இயலாது என்கிறான். பூசிரியோ, இந்த உலகமே நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறாரா? அல்லாஹ் கூறுவதை நாம் எடுத்துக் கொள்வதா? இந்தக் கவிஞரின் கூற்றை ஏற்றுக் கொண்டு நிரந்தரமாக நரகத்தை அனுபவிப்பதா?

நாம் அளித்ததை உண்ணுங்கள்! நாம் அளித்தவற்றிலிருந்து செலவிடுங்கள்! என்று திருமறையில் பல இடங்களில் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான். உணவு, உடை, இன்னும் அனைத்துமே எனது அருட்கொடை என்று தெளிவாகக் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான். இந்தக் கருத்தை 2:172, 2:254, 8:3, 2:3, 16:75, 63:10, 30:28, 20:81, 7:160, 10:93, 13:22, 14:31, 16:56, 17:70, 22:35, 28:54, 32:16, 35:29, 42:38, 45:16 ஆகிய வசனங்களில் காணலாம்.

இத்தனை வசனங்களில் எனது அருட்கொடை, நான் அளித்தவை என்றெல்லாம் அல்லாஹ் கூறுவதை இந்தக் கவிஞர் பார்த்திருக்கக் கூடாதா? அல்லாஹ்வின் தனித்தன்மையை அவனது திருத்தூதருக்கு உரியது என்று எழுத எப்படித் துணிந்தார்?

உங்களுக்கு உணவு தருபவன் யார்? மழையை இறக்குபவன் யார்? என்றெல்லாம் நபி(ஸல்) அவர்களை அந்த மக்களிடம் கேட்கும்படி ஆணையிட்டு விட்டு ‘அல்லாஹ்வுக்கு உரியது’ என்று பதில் கூறும்படி உத்தரவிடுகிறான் இந்தக் கருத்துக்களை 10:31, 27:64, 34:24, 35:3, 67:21 இந்த வசனங்களில் காணலாம். இவ்வளவு வசனங்களையும் ஒரு மூலையில் போட்டு விட்டு “இவ்வுலக நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்று வாய் கூசாமல் பாடுகிறார் பூசிரி.

“(நபியே!) உம்மிடம் நாம் உணவைக் கேட்கவில்லை. நாம் உமக்கே உணவு தருகிறோம்” (அல்குர்ஆன் 20 :132) என்ற விசயத்தில் நபி(ஸல்) அவர்களுக்கே அல்லாஹ்தான் அருள் புரிவதாக குறிப்பிடுகின்றான்.

எந்த அருட்கொடைகளுக்கும் சொந்தம் கொண்டாட நபி(ஸல்) அவர்களையே அல்லாஹ் அனுமதிக்கவில்லை.

“அல்லாஹ்வுடைய பொக்கிஷங்கள் என்னிடம் இருக்கின்றன என்று நான் உங்களிடம் கூறவில்லை” என்று கூறுவீராக! (அல்குர்ஆன் 11:31)

இதே கருத்தை 6:50 வசனமும் குறிப்பிடுகின்றது.

“(நபியே!) நீர் கூறுவீராக! நாயனே! ஆட்சிகளெல்லாம் அதிபதியே! நீ யாரை விரும்புகின்றாயோ அவருக்கு ஆட்சியைக் கொடுக்கின்றாய். இன்னும் நீ நாடுவோரிடமிருந்து ஆட்சியை அகற்றியும் விடுகிறாய்! நீ நாடியோரை கண்ணியப்படுத்துகிறாய் நீ நாடியவரை இழிவு படுத்தவும் செய்கிறாய்! நன்மைகள் யாவும் உன் கைவசமேயுள்ளன. (அல்குர்ஆன் 3 : 26)

அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை என்று நபி(ஸல்) அவர்களைக் கூறும்படி உத்தரவிடுகிறான். அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது திருத்தூதருக்கும் மாற்றமாக இவையெல்லாம் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார் பூசிரி.

“அல்லாஹ் ஒரு தீமையை உம்மைத் தீண்டும்படி செய்தால் அதை அவனைத் தவிர வேறு எவரும் நீக்க முடியாது” (அல்குர்ஆன் 10: 107, 6:17)

“நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நன்மையோ, தீமையோ செய்ய சக்தி பெறமாட்டேன்” என்று கூறுவீராக! (அல்குர்ஆன் 7 : 188, 10: 49)

ஃப இன்ன மின்ஜுதிகத் துன்யா என்ற கவிஞரின் கருத்தை தெளிவாக, ஆணித்தரமாக இந்தக் குர்ஆன் வசனங்கள் மறுத்துரைக்கின்றன.

நபி(ஸல்) அவர்களும் இந்தக் கவிஞரின் கூற்றுப்படி ஒருபோதும் சொன்னதில்லை. அல்லாஹ் எப்படிக் கட்டளையிட்டுள்ளானோ அந்த போதனையின்படியே அவர்கள் வாழ்ந்து
காட்டியுள்ளார்கள்!

“இவ்வுலகமும், மறு உலகமும் நபியே! உங்கள் அருட்கொடைதான்” என்று பூசிரி பாடியிருப்பதை திருக்குர்ஆன் வெளிச்சத்தில் நாம் ஆராய்ந்தோம். “இவ்வுலகம் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைதான்” என்பதைக் கண்டோம். இனி ஹதீஸ்களின் வெளிச்சத்தில் இதை நாம் ஆராய்வோம்.

நபி(ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு பர்ளான தொழுகைக்குப் பின்பும், “இறைவா! நீ கொடுத்ததைத் தடுப்பவனில்லை! நீ தடுத்தவற்றைக் கொடுப்பவனுமில்லை! நீ விதித்ததை மாற்றியமைப்பவன் எவனுமில்லை” என்று கூறுவார்கள். அறிவிப்பவர் : முக்ரா இப்னுஷுயைா(ரழி) நூல்கள் : புகாரி, முஸ்லிம். அஹ்மத்

அனைத்தையும் கொடுப்பவன் அல்லாஹ்தான் என்பதை அடிக்கடி நபி(ஸல்) அவர்கள் ஓதிவந்ததன் மூலம் அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை என்று உணர்த்துகிறார்கள்.

நாங்கள் நபி(ஸல்) அவர்களிடமிருந்தபோது, நபி(ஸல்) அவர்களின் பேரப்பிள்ளை மரண தரவாயில் அவஸ்தைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதை அவர்களின் ஒரு மகள் சொல்லி அனுப்பினார். அதைக் கேட்ட நபி(ஸல்) “அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்கே உரியது”, (நம்மிடமிருந்து) எடுத்துக் கொண்டதும் அவனுக்கே உரியது. ஒவ்வொன்றுக்கும் குறிப்பிட்ட காலக்கெடு அவனிடமே உள்ளது”, என்று தன் மகளிடம் சொல்லும்படி கூறி அனுப்பினார்கள். (சுருக்கம்) அறிவிப்பவர் : உஸமா இப்னு ஸைது(ரழி), நூல் : புகாரி.

தன் பேரப்பிள்ளையின் மரண தருவாயில் கூட ‘இது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை’ என்று தன் மகளுக்கு போதனை செய்கிறார்கள், அந்த சோதனையான வேதனையான நேரத்திலும் கூட இந்த போதனையை நபி(ஸல்) அவர்கள் செய்யத் தவறவில்லை. ‘அந்தக் குழந்தை என்னுடைய அருட்கொடை’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் சொல்லவில்லை. ஆனால் இந்த கவிஞர் “உலகம் நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை” என்கிறார். எந்த ரசூல்(ஸல்) அவர்களைப் புகழ்ந்து பாடுகிறாரே அந்த தூதரின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் கொஞ்சம் புரட்டிப் பார்த்திருக்கக் கூடாதா?

தன் மனைவியரிடம் பாரபட்சமின்றி நடக்க வேண்டும் என்ற இறைக் கட்டளைப்படி நபி(ஸல்) அவர்கள் தன் மனைவியரிடம் மிகவும் நேர்மையாகவும், பாரபட்சமின்றி நடப்பார்கள். அப்படி இருந்தும் சில மனைவிகளிடம் இயல்பாகவே அன்பு மேலோங்கி விடும், எந்த மனிதரும் இந்த நிலையிலிருந்து தப்ப முடியாது. இது பற்றி நபி(ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிடும் போது,

“இறைவா! என் சக்திக்கு உட்பட்டவைகளில் நான் இவ்விதமாக பங்கிட்டு (நேர்மையாக நடந்து) கொள்கிறேன். என் கைவசத்தில் இல்லாமல், உன் கை வசத்தில் உள்ளவை பற்றி என்னை நீ இழிவு படுத்தி விடாதே!” என்று கூறுவார்கள். அறிவிப்பவர் : அன்னை ஆயிஷா(ரழி) நூல்கள் : திர்மிதி, அபுதாவூத், நஸயீ, இப்னுமாஜா, தாரமீ

தன் சக்திக்கு உட்பட்டவை மிகவும் குறைவு என்பதையும், தன் இயலாமையையும் அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறார்கள் நபி(ஸல்) அவர்கள்.

நபி(ஸல்) அவர்களின் அருமை மகன் மரணமடைந்த போது, நபி(ஸல்) அவர்கள் தன்னையே இழந்தவர்களாக, கண்கள் கண்ணீர் சிந்த “கண்கள் கண்ணீரைச் சொரிகின்றன. உள்ளமும் வருத்தமுற்றுள்ளது. (எனினும்) நம் இறைவன் விரும்பாதவற்றை நாம் கூறிவிட மாட்டோம்” என்று கூறினார்கள். அறிவிப்பவர் : அனஸ்(ரழி) நூல்கள் : புகாரி, முஸ்லிம்

உலகமே நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார் புர்தாவின் ஆசிரியர். ஆனால் தூதரோ “என் மகன் கூட அல்லாஹ்வின் கொடை தான். அவன் விரும்பிய போது எடுத்துக் கொள்வான் இதில் கருத்துச் சொல்ல நமக்கு என்ன உரிமை இருக்கின்றது? என்று உணர்த்துகின்றார்கள். மனிதன் நிதானம் தவறி எதையாவது சொல்லிவிடக் கூடிய நேரத்தில் கூட “அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைதான் அனைத்தும்” என்பதை உணர்த்தத் தவறவில்லை.

இந்தக் கவிஞர் சாதாரண நிலையிலேயே நிதானம் தவறி அல்லாஹ்வுக்கு இணையாக அல்லாஹ்வின் திருத்தூதரை சித்தரிக்கிறார். கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் நபி விஷயத்தில் இவ்வாறு வரம்பு மீறியதால் தான் குர்ஆனிலும், நபிமொழியிலும் வன்மையாகக் கண்டிக்கபட்டார்கள்.

“மர்யமுடைய மகன் ஈஸாவை கிறிஸ்தவர்கள் வரம்பு மீறிப் புகழ்ந்தது போல் என்னை வரம்பு மீறிப் புகழாதீர்கள்” (நபிமொழி) அறிவிப்பவர் : அனஸ் இப்னு மாலிக்(ரழி) நூல்கள் : அபூதாவூத் பாடம் : ஜனாயிய்

கிறிஸ்தவர்களுக்கக் கொஞ்சமும் சளைக்காமல் இவர் வரம்பு மீறுகிறார். இதில் வேதனை என்னவென்றால் இவர் தெரிந்து கொண்டே வேண்டுமென்ற இவ்வாறு பாடி இருப்பதுதான். வரம்பு மீறிப் புகழக்கூடாது என்ற உண்மையைத் தெரிந்து கொண்டே வரம்பு மீறுகிறார். இதே புர்தாவில் அவரே கூறுகிறார்.

தஃமத்த அத்ஹுன்னஸாரா ஃபீ நபிய்யிஹிம் “கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் நபியின் விஷயத்தில் கூறியவற்றைத் தவிர்த்துக் கொள்!” என்று அவரே கூறுகிறார். இந்த வார்த்தையை அவரை நோக்கி நாம் கூறக் கூடிய நிலையில் இருக்கிறோம்.

எதைச் செய்யக் கூடாது என்று மற்றவர்களுக்குப் போதனை செய்கிறாரோ அந்தப் போதனைக்கு அவரே இலக்காகி நிற்கிறார்.

அல்லாஹ்வின் திருத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தன் வாழ்நாளில் செய்துவந்த எண்ணற்ற பிரார்த்தனைகளும் கவிஞரின் இந்தக் கருத்தை மறுத்து விடுகின்றன.

“இறைவா! உன் அருட்கொடை (என்னை) விட்டு, விலகி விடுவதை விட்டும் உன்னிடமே பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்” என்பது நபி(ஸல்) அவர்களின் துஆக்களில் உள்ளதாகும்.

அறிவிப்பவர் : இப்னு உமர்(ரழி) நூல் : முஸ்லிம்

அருட்கொடைகள் அல்லாஹ்வுடைய புறத்திலிருந்து உள்ளவை என்று தெளிவாகவே கூறிவிட்டார்கள்.

“யா அல்லாஹ்” வறுமையை விட்டும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறென்.” என்று நபி(ஸல்) அவர்கள் சொல்பவர்களாக இருந்தனர்.” அறவிப்பவர் : அபூஹுரைரா(ரழி) நூல்கள் : அபூதாவூத், நஸயீ

யா அல்லாஹ்! பசிக் கொடுமையை விட்டும் உன்னிடமே பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்’ என்பதும் நபி(ஸல்) அவர்களின் துஆக்களில் உள்ளதாகும்.

அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா(ரழி) நூல்கள் : நஸயீ, இப்னுமாஜா

“யா அல்லாஹ்! குஷ்ட நோய்கள், பைத்தியம் பெரும் வியாதிகளை விட்டும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்” (நபி(ஸல்) அவர்களின் துஆ.

அறிவிப்பவர் : அனஸ்(ரழி) நூல்கள் : அபூதாவூத் , நஸயீ

இறைவா! நீ அதிகமாகத் தருவாயாக! குறைத்து விடாதே! என்பதும் நபி(ஸல்) அவர்களின் பிரார்த்தனை.

அறிவிப்பவர் : உமர்(ரழி) நூல்கள் : திர்மிதீ, அஹ்மத்

தன்னுடைய வாழ்வுக்குத் தேவையானவற்றைக் கூட அல்லாஹ்விடமே கேட்டிருக்கிறார்கள். தனக்குரியதையே தன்னால் பெற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று தன் இயலாமையை அல்லாஹ்விடம் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். இந்தக் கவிஞர் இந்த உலகமே நபி(ஸல்) அவர்களின் அருட்கொடை என்கிறார்.

இஸ்லாத்தின் அடிப்படையையே தகர்க்கும் இந்த நச்சுக்கருத்துக்கள் தான் புனிதமிக்கதாக கருதப்படுகின்றது. குர்ஆனும், அனுமதிக்காத -திருத்தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அனுமதிக்காத – எந்த இமாம்களும் ஆதரிக்காத – மதரஸாக்களில் ஓதிக் கொடுக்கும் கிதாபுகளும் ஆதரிக்காத – இந்தப் பாடல்களை ஏன் சில மவ்லவிகள் ஆதரிக்கிறார்களோ?

தொடரும்.....

நன்றி: ரீட்இஸ்லாம்.நெட்

ஓதுவோம் வாருங்கள்! -3

கவிதைக்கு அனுமதியும், கவிஞர்களுக்கு அங்கீகாரமும்

அல்லாஹ் தன் திருமறையில் கவிஞர்களைக் கண்டித்து விட்டு அதிலிருந்து சிலருக்கு விலக்கமளிக்கிறான். அந்தச் சிலர் கண்டனத்திற்கு உரியவர்கள் அல்லர் என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறான். நாம் ஏற்கனவே எடுத்துக் காட்டிய வசனத்திற்கு அடுத்த வசனங்களில் பின்வருமாறு கூறுகிறான்.

“எவர் விசுவாசம் கொண்டு, நற்கருமங்களைச் செய்து, அல்லாஹ்வை அதிகமாக நினைவு கூர்ந்து, (பிறர் நிந்தனையால்) பாதிக்கப்பட்ட பின்னர் (தம் கவிதையால்) பழி வாங்கினார்களோ அவர்களைத் தவிர (மற்றவர்கள் மேற்கூறிய கண்டனத்திற்குரியவர்கள்) (அல்குர்ஆன் 26 :227)

இந்தத் திருவசனத்தில் “பிறரைக் கவிதையால் வசைபாடுவதை முதலில் நாம் துவக்கக் கூடாது. நியாயமில்லாமல் கவிதையால் நாம் அர்ச்சிக்கப்படும் போது, கவிதையால் அவர்களை அர்ச்சிக்கலாம்” என்று வல்ல இறைவன் அனுமதிக்கின்றான்.

இந்த அடிப்படையிலேயே நபி(ஸல்) அவர்கள் பல கவிஞர்களை அங்கீகாரம் செய்தனர்.

நபி(ஸல்) அவர்கள், ஹஸ்ஸான் (ரழி) அவர்களை நோக்கி, (கவிதையால்) “இந்தக் காபிர்கள் மீது வசைபாடு! உன்னுடன் ஜிப்ரில்(அலை) இருக்கிறார்கள்” என்றார்கள்.

அறிவிப்பவர் ” பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழி) நூல்கள் : புகாரி, முஸ்லிம்

ஹஸ்ஸான் (ரழி) அவர்கள் நபி(ஸல்) அவர்களிடம் (குரைஷிக் காபிர்களை வசை பாட அனுமதி கேட்ட போது, நபி(ஸல்) அவர்கள் ‘என் குலத்தைப் பற்று எப்படி (வசைபாடுவாய்?) என்று கேட்டார்கள், அதற்கு ஹஸ்ஸான்(ரழி) அவர்கள் “குழைத்த மாவிலிருந்து மயிர் நீக்கப்படுவது போல், (அவ்வளவு பக்குவமாக) உங்கள் குலத்தைச் சேர்ந்த அவர்களை வசைபாடும் போது அவர்களை விட்டும் நான் உங்களை நீக்கி விடுவேன்” என்றார்கள்.

அறிவிப்பவர் : அன்னை ஆயிஷத(ரழி) நூல் : புகாரி

ஹஸ்ஸான்(ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் கவிதை இயற்றிப் படிக்கும்போது, உமர்(ரழி) அவர்கள் அவரைக் கண்டிக்கும் விதமாகப் பார்த்தார்கள். அப்போது ஹஸ்ஸான் (ரழி) அவர்கள் அருகே இருந்த அபூஹுரைரா(ரழி) அவர்களை நோக்கி, “ஹஸ்ஸான்! அல்லாஹ்வின் தூதர் சார்பாக (இவர்களுக்கு) நீர் பதில் கொடுப்பீராக! யா அல்லாஹ்! இவரை ஜிப்ரீல் மூலம் வலுப்படுத்துவாயாக!” என்று நபி(ஸல்) அவர்கள் (என்னைப்பற்றி புகழ்ந்து) கூறியதை நீ செவியேற்றதுண்டா? என்ற கேட்டார்கள். அதற்கு அபூஹுரைரா(ரழி) அவர்கள் “ஆம்” என்றனர்.

அறிவிப்பவர் : ஹஸ்ஸான்(ரழி) நூல் : புகாரி

நபி(ஸல்) அவர்கள் ஹஸ்ஸானுக்காக பள்ளிவாசலில் ஒரு மேடையை ஏற்படுத்தி இருந்தனர். அதில் நின்ற வண்ணம் நபி(ஸல்) அவர்கள் மீது எவர் வசை பாடினாரோ, அவரை ஹஸ்ஸான்(ரழி) வசைபாடுவார். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் “அல்லாஹ்வின் தூதருக்காக இவர் பதிலடி கொடுக்கும் போது, ஹஸ்ஸானுடன் ஜிப்ரில்(அலை) இருப்பார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர் : அன்னை ஆயிஷா(ரழி) நூல் : அபூதாவூது.

நபி(ஸல்) அவர்களை மக்கத்துக் காபிர்கள் – கவிஞர்கள் – தரக்குறைவான வார்த்தைகளால் வசை பாடியபோது, இழி மொழிகளால் அவர்களை அர்ச்சனை செய்த போது ஹஸ்ஸான் (ரழி) போன்ற கவிஞர்கள் மூலம் காபிர்களுக்கு பதில் சொல்ல வைத்தார்கள். அவர்கள் மீது கூறப்பட்ட அவதூறுகளையும், அவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட களங்கத்தையும் துடைத்தெறியச் செய்தார்கள். இது போன்ற சந்தர்ப்பங்களில் களங்கத்தை துடைத்தெறிவதற்காக, கவிதை இயற்றலாம் என்று தெரிவாகின்றது.

கருத்துள்ள கவிதைகள்
சிலரை வசைபாடும் விதத்தில் கவிதை இயற்றுவதென்றால், முதலில் நாம் துவக்கக் கூடாது. எவ்வித நியாயமின்றி நம் மீது களங்கம் சுமத்தப்பட்டால் அதற்கு அதே கவிதையால் பதில் தரலாம் என்பதைக் கண்டோம்.

இன்னும் சில கவிதைகளுக்குப் பொதுவாக அனுமதி உண்டு என்பதையும் ஹதீஸ்கள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன. அல்லாஹ்வின் வல்லமையைப் பறைசாற்றும் கவிதைகள் – இஸ்லாமியக் கடமைகளில் ஆர்வமூட்டும் கவிதைகள், இஸ்லாம் தடை செய்துள்ள காரியங்களை தவிர்த்துக் கொள்ளத் தூண்டும் கவிதைகள், இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கு முரணில்லாத – கருத்தாழ மிக்க கவிதைகள்  ஆகியவற்றுக்கு பொதுவாக அனுமதி உண்டு.

“நாங்கள் இந்த உலகில் வாழும் காலமெல்லாம் (இஸ்லாத்தை நிலை நாட்டிட) போர் புரிவதாக முஹம்மதிடம் உறுதிமொழி கொடுத்தவர்கள்” என்ற பொருள்பட அன்ஸார்கள் ஒரு போர்க் களத்தில் கவிதை பாடினார்கள். (இதைச் செவியுற்ற) நபி(ஸல்) அவர்கள் “இறைவா! மறு உலக வாழ்வைத் தவிர வேறு வாழ்வு கிடையாது. அன்ஸார்களையும், முஹாஜிர்களையும் நீ சங்கைப்படுத்துவாயாக” என்று கூறினார்கள்

அறிவிப்பவர் : அனஸ்(ரழி) நூல் : புகாரி.

இறைவனுக்காக தியாகம் செய்வதை வலியுறுத்தும் விதமாக அமைந்துள்ள இந்தக் கவிதையை நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகாரம் செய்துள்ளதை நாம் காண்கிறோம்.

ஆமிர் இப்னுல் அக்வஃ என்ற நபித் தோழர் ஒரு கவிஞராக இருந்தார். ஒரு போர்க்களத்தில், அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யும் கருத்துக்களடங்கிய சில கவிதைகளைப் பாடினார். அதனைக் கேட்ட நபி(ஸல்) அவர்கள், “இவருக்கு அல்லாஹ் அருள் புரிவானாக” என்று அவருக்காக துஆ செய்தனர். (ஹதீஸின் சுருக்கம்)

அறிவிப்பவர் : சலமா இப்னுனனனல் அக்வஃ(ரழி) நூல் : புகாரி

இந்த ஹதீஸ் இறைவனிடம் துஆ செய்யும் விதமாக அமைந்துள்ளது . இதையும் நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகரித்துள்ளனர். நல்ல கருத்துள்ள கவிதையையும் நபி(ஸல்) அவர்கள் ரசித்துள்ளனர். இஸ்லாமியர் இயற்றிய கவிதைகளை மட்டுமின்றி, காபிர்கள் இயற்றிய கவிதைகளையும் கூட ரசித்துள்ளனர்.

மாற்றாரின் கவிதைகள்
நான் நபி(ஸல்) அவர்களின் வாகனத்தின் பின்னே அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் “உமையா இப்னு அபிஸ்ஸல்த் (இவர் காபிராக இருந்தவர்) என்பவரின் கவிதைகளில் ஏதேனும் உனக்குத் தெரியுமா? என்று கேட்டனர். நான் “ஆம்! தெரியும் என்றேன். அதற்கு நபி(ஸல்) அவர்கள் “எனக்குப் பாடிக்காட்டு!” என்றவுடன் நான் ஒரு கவிதை வரியைக் கூறினேன், “இன்னும் பாடு” என்றனர். மேலும் ஒரு வரியைப்பாடினேன். “இன்னும் பாடு!” என்று அவர்கள் மறுபடியும் கேட்டார்கள். இப்படியே நூறு வரிகளை நான் பாடிக் காட்டினேன்.

அறிவிப்பவர் : அம்ரு இப்னு ஷரீத் (ரழி) நூல் : முஸ்லிம்

இவ்வாறு நான் பாடிக்காட்டிய போது, “(உமையா என்ற) அந்தக் கவிஞர் தனது கவிதையின் கருத்தில் இஸ்லாத்தை நெருங்கி விட்டார்” என்று நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர் : அம்ரு இப்னு ஷரீத்(ரழி) நூல் : முஸ்லிம்

“உமையாவின் கவிதை ஈமான் கொண்டுள்ளது. அவரது கல்பு (இதயம்) காபிராக உள்ளது” என்றும் நபி(ஸல்) கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர் : இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) நூல் : பத்ஹுல் பாரி, அல்பிதாயா வன்னிஹாயா

இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கு முரணில்லாத வகையில் மாற்று மதத்தவர்களால் இயற்றப்பட்ட பாடல்களையும். எடுத்துச் சொல்லலாம்; கேட்கலாம் என்பதை மேற்கூறிய ஹதீஸ்கள் நமக்கு தெளிவு படுத்துகின்றன.

இந்த இடத்தில் ஒரு விஷயத்தை நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். முஸ்லிம்களால் இயற்றப்பட்டு, முஸ்லிம்களால் பாடப்பட்டால் அது இஸ்லாமியப் பாட்டு என்று நம்மவர்களில் பலர் தவறாகக் கருதுகின்றனர். இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கு முரணாக அமைந்திருந்தாலும் கூட அவை இஸ்லாமிய பாடல்கள் என்று கருதப்படுகின்றன. கவிதையின் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே, இஸ்லாம் கவிதைகளை அங்கீகரிக்கவோ மறுக்கவோ செய்கின்றது. இயற்றுகின்ற, பாடுகின்ற ஆட்களைப் பொறுத்தல்ல. நம்மவரின் கவிதைகள் “நமனை விரட்ட நாகூரில் மருந்து விற்பதாக” கூறினால் “அது இஸ்லாமியக் கவிதை ஆகி விடாது” ஒரு காபிரின் கவிதையில் இஸ்லாமிய போதனைகள் இருக்குமானால், அதை இஸ்லாம் அங்கீகரிக்கின்றது, என்ற உண்மையைத் தான் மேற்கூறிய ஹதீஸ்கள் நமக்கு விளக்குகின்றன. இனி நபி(ஸல்) அவர்கள் கவிபாடி இருக்கிறார்களா என்பதை இன்ஷா அல்லாஹ் அடுத்த இதழில் பார்ப்போம்.

நபி(ஸல்) அவர்கள் கவி பாடினார்களா?
நபி(ஸல்) அவர்கள் சில கவிதைகள் பாடியதாக ஒரு சில அறிவிப்புகளில் காணப்படுவதை அடிப்படையாகக் கொண்டு நபி(ஸல்) அவர்களுக்குக் கவிதைப் பாடத் தெரியும். கவித்திறமை அவர்களுக்கு உண்டு என்று சிலர் தவறாகக் கருதுகின்றனர். இப்படிக் கருதிக் கொண்டு பல பொய்யான கதைகளையும் உருவாக்கி விட்டனர்.

‘புர்தா’ போன்ற அரபிக் கவிதையையும், ‘சீறா’ போன்ற தமிழ்க் கவிதையையும் அந்தந்தக் கவிஞர்கள் பாடியபோது நபி(ஸல்) அவர்கள் கனவில் தோன்றி அதை அங்கீகரித்ததாகவும், அந்தக் கவிஞர்கள் கவிதை இயற்றும் வேளையில் அடுத்து எப்படிப் பாடுவது என்று தடுமாறிய போதும் நபி(ஸல்) அவர்கள் அடுத்த அடியை எடுத்துக் கொடுத்ததாகவும் கதைகள் பல உண்டு. அந்தக் கவிதைகளில் எவரும் குறை கண்டு விடக்கூடாது என்று திட்டமிட்டு இப்படி ஒரு பொய்யைச் சொல்லி அதற்கு மிகப்பெரும் மதிப்பை ஏற்படுத்தி விட்டனர். காசிம் புலவர் “திருப்புகழ்” பாடும்போது, ஓரிடத்தில் தடுமாறும் போது, நபி(ஸல்) அவர்கள் “நேரடியாகவே தோன்றி அடுத்த அடியை எடுத்துக் கொடுத்தனர்” என்று கூட  எழுதி வைத்துள்ளனர். (நம்முடைய தூதராகிய) அவருக்கு நாம் கவிதை இயற்றக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை, அது அவருக்குத் தகுமானதுமல்ல. (அல்குர்ஆன் 36 : 69)

திருக்குர்ஆன் மிகத் தெளிவாகவே நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு கவிதை தெரியாது என்றும், அவர்களுக்கு அது தகுதியானதுமல்ல என்றும் சொல்கின்றது. அல்லாஹ் அவர்களுக்கு கவிதையைக் கற்றுத்தரவில்லை என்று தெளிவாகச் சொல்லி இருக்கும் போது, நபி(ஸல்) அவர்கள் கவிதைக்குத் திருத்தம் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள் என்பது குர்ஆனுக்கு முரண்பட்டதாகும்.

நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு சொந்தமாகக் கவிதை இயற்றத் தெரியாது என்பது மட்டுமின்றி பிறர் கவிதைகளை உதாரணத்துக்குக் கூறும் நேரங்களில் கூட முறையாகக் கூற மாட்டார்கள். எதுகை, மோனைகளைக் கவனிக்க மாட்டார்கள்.

“பிறர் கவிதையில் எதையாவது நபி(ஸல்) அவர்கள் உவமையாகக் குறிப்பிடுவதுண்டா?” என்று அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. “கவிதை அவர்களுக்கு மிகவும் பிடிக்காததாகும். சில சமயங்களில் ஒரு கவிஞரின் கவிதையை எடுத்துச் சொல்லும்போது, அதன் ஆரம்பத்தைக் கடைசியிலும், கடைசியை ஆரம்பத்திலும் ஆக்கிவிடுவார்கள். அப்போது அபூபக்ரு(ரழி) அவர்கள் “அல்லாஹ்வின் தூதரே!” அந்தக் கவிதை அவ்வாறு இல்லை” என்று சுட்டிக் காட்டினார்கள். அதற்கு நபி(ஸல்) அவர்கள், நான் கவிஞனல்ல. அது எனக்குத் தகுதியானதுமல்ல.” என்று குறிப்பிட்டார்கள் என அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அன்னை ஆயிஷா(ரழி) நூல்கள்: இப்னுஜரீர், இப்னு அபீஹாதம்

அப்பாஸ் என்ற கவிஞரின் கவிதை ஒன்றை முன் பின்னாக மாற்றிச் சொல்லி, “நீர் தான் இந்தக் கவிதையை இயற்றியவரோ?” என்று அந்தக் கவிஞரிடம் நபி(ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “நான் அப்படி இயற்றவில்லை” என்று கூறி கவிதையை முறையாகச் சொல்லிக் காட்டினர். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் “எல்லாம் ஒன்று தான்” என்று கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: அப்பாஸ்(ரழி) நூல்: பைகஹீ (தலாயில)

பிறர் கவிதையை எடுத்துச் சொல்லும்போது கூட, “யாப்பிலக்கண” அடிப்படையில் நபி(ஸல்) அவர்கள் கூற மாட்டார்கள் என்பதை மேற்கூறிய ஹதீஸ்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. அப்பாஸ் என்ற கவிஞர் பற்றிய ஹதீஸில் கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே “எல்லாம் ஒன்று தான்” என்று கூறினார்கள். ஆனால் யாப்பிலக்கணப்படி அந்தக் கவிஞர் கூறியதே முறையானது. இவைகளெல்லாம், “நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் கவிதை இயற்றும் தன்மையை அறிவித்துக் கொடுக்கவில்லை” என்ற குர்ஆன் வசனத்திற்கு நிதர்சனமான எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஒரு சில சந்தர்ப்பங்களில் நபி(ஸல்) அவர்கள் ஓரிருவரிகள் பாடியதாக வந்துள்ளவை தற்செயலாக கவிதை அமைப்பில் அமைந்தது என்றே முடிவு செய்ய வேண்டும். திட்டமிட்டு கவிதை இலக்கண விதிகளின்படி இயற்றினார்கள் என்று கருதக் கூடாது.

கிராமப் புறத்தில் உள்ள மொழியிலக்கணம் அறியாத சிலரது பேச்சுக்கள் கூட சில சமயங்களில் கவிதை அமைப்பில் அமைந்துவிடுவதை இன்றும் நாம் காண்கிறோம். அதனால் அவருக்குக் கவிதை ஞானம் உண்டு என்ற முடிவுக்கு வரமுடியாது. இதை நபி(ஸல்) அவர்களே தெளிவு படுத்தியுள்ளனர்.

நான் என் புறத்திலிருந்து அடிப்படையில், நபி(ஸல்) அவர்கள் சில கவிஞர்களுக்குக் கவிதையைச் சொல்லிக் கொடுத்தார்கள் என்பது பச்சைப்பொய் என்று அறியலாம்.

இது கனவில் தானே நடந்துள்ளது. கனவில் எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாமே! என்ற ஐயம் சிலருக்கு இங்கே தோன்றலாம். அது உண்மை என்றாலும், கனவில் எது வேண்டுமானாலும் தோன்றலாம். நபி(ஸல்) அவர்கள் இதிலிருந்து விலக்குப் பெற்றவர்கள் என்பதற்கு ஆதாரமுண்டு.

“யார் கனவில் என்னைக் கண்டானோ அவன் என்னையே கண்டான். என் வடிவத்தில் ஷைத்தான் தோன்ற மாட்டான்” (நபிமொழி)

அறிவிப்பவர்: அபுஹுரைரா(ரழி) நூல்: புகாரி: முஸ்லிம்

மற்றவர்கள் தோற்றத்தில் ஷைத்தான் விளையாடுவது போல் நபி(ஸல்) அவர்களுடைய தோற்றத்தில் விளையாட முடியாது. நபி(ஸல்) அவர்கள் வாழும் போது எந்த போதனைகளைச் சொன்னார்களோ, அதற்கு மாற்றமாகக் கனவில் சொல்ல மாட்டார்கள் என்று இந்த ஹதீஸிலிருந்து விளங்க முடியும்.

அந்த அப்பா பாடலில் அடியெடுத்துக் கொடுத்தார்கள் என்பதும், இந்த இமாமுடைய கவிதையில் பிழைதிருத்தம் செய்தார்கள் என்பதும் வடிகட்டிய – உண்மை கொஞ்சமும் கலக்காத பச்சைப் பொய்களாகும்.

கவிதைகள் பொதுவாக இஸ்லாத்தில் தடுக்கப்படவில்லை என்பதையும், இஸ்லாத்தின் எந்த போதனைக்கு முரண்படாத கவிதைகளுக்கு அங்கீகாரம் உண்டு என்பதையும் இதுவரை நாம் கண்டோம். அன்னை ஆயிஷா(ரழி) அவர்கள் இதை இரத்தினச் சுருக்கமாக சொல்லி விடுகிறார்கள்.

கவிதையில் நல்லதும் உண்டு, கெட்டதும் உண்டு. நல்லதை எடுத்துக் கொள்! கெட்டதை விட்டுவிடு!”

அறிவிப்பவர்: அன்னை ஆயிஷா(ரழி) நூல்: புகாரி இமாமின் அல்அதபுல் முஃபரத்

மேலும் எந்தக் கவிஞர்களின் கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் தோன்றி அடி எடுத்துக் கொடுத்தார்கள் என்று கூறப்படுகிறதோ அந்தக் கவிஞர்களின் கவிதைகளில் இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கும் முரணானவை காணப்படுகின்றன. இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கு முரண்பட்ட, இத்தகைய கவிதைகளை நிச்சயம் நபி(ஸல்) அங்கீகரித்திருக்கவே மாட்டார்கள் என்று நாம் உணரலாம்.

“சீறா” என்ற புராணம் பாடிய உமறு என்பவரின் கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் தோன்றி, அவரது புராணத்திற்கு அங்கீகாரம் அளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக்கே முரண்பட்ட கருத்துக்களை உள்ளடக்கிய “சீறாவுக்கு” ஒரு போதும் நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகாரம் அளித்திருக்க மாட்டார்கள். மாதிரிக்கு “சீறா”வின் சில கருத்துக்களைக் காண்போம்.

புலவர் உமறு, நபி(ஸல்) அவர்களின் அருமைமகள் பாத்திமா(ரழி) அவர்களுக்கும். அலி(ரழி) அவர்களுக்கும் திருமணம் செய்து வைத்ததைப் பின்வருமாறு வர்ணிக்கிறார்.

அந்தத் திருமணச் செய்தி மதீனா நகரெங்கும் முரசறைந்து அறிவிக்கப்படுகிறதாம்! இதைச் செவியுற்ற மதீனா நகரத்து மக்கள்! தங்கள் வீடுகளையும், மாடங்களையும் அலங்கரித்தார்களாம்! தங்கள் வீடுகளின் சுவர்களில் கோலமிட்டார்களாம்! ஒவியம் வரைந்தார்களாம்! தோரணம் கட்டினார்களாம்! பந்தல்கள் போட்டார்களாம்! அந்தப் பந்தல்களில் தொங்கவிடப்படாத பொருட்களே இல்லையாம்! தரை தெரியாத அளவுக்கு மலர்கள் தூவினார்களாம்! தங்கம் வெள்ளிப் பாத்திரங்களில் அறுசுவை உணவுகளைச் சமைத்தார்களாம்!

பெண்கள் புத்தாடை அணிந்து குயில் போல் பாடினார்களாம்! இளைஞர்கள் வீதிதோறும் வாழ்த்துப்பா பாடினார்களாம் முதியவர்கள் தெருத் தெருவாய் குர்ஆனை உரத்த குரலில் ஓதிக்கொண்டு வலம் வந்தனராம்! பின்னர் அலி(ரழி) அவர்கள் குதிரை மீது ஏறி பவனி வந்தார்களாம்! உலகத்தில் உள்ள எல்லா இசைக்கருவிகளும் வரவழைக்கப்பட்டு விண்ணும் மண்ணும் அதிர இசைக்கப்படுகிறதாம்! அலி(ரழி) அவர்களின் பேரழகை கன்னிப் பெண்கள் தம் கடைக்கண்களால் பருகினார்களாம்! அடைந்தால் இவரைப் போன்ற அழகரை அடைய வேண்டும்; இல்லாவிட்டால் செத்து மடிய வேண்டும் என்று எண்ணி ஏங்கினார்களாம்! இவருடைய அழகை பாத்திமா(ரழி) ஒருவர் தானா அடைய வேண்டும் என்று பொறாமைப்பட்டார்களாம்!

இப்படி எல்லாம் கதைவிடுகிறார் உமறுப்புலவர். எந்த வரலாற்று நூலில் இதைப் படித்தாறோ நாமறிவோம். மார்க்கம் அனுமதிக்காத தங்கம், வெள்ளிப் பாத்திரங்களை மதீனா மாநகர மக்கள் (அதாவது சஹாபாக்கள்) பயன்படுத்தியதாக பழி சுமத்துகிறார். கடைக்கண்களால் அன்னிய ஆடவரின் அழகைப் பருகியதாக சஹாபாப் பெண்மணிகள் மீது களங்கம் கற்பிக்கிறார். இசைக் கருவிகளைத் தடை செய்த இஸ்லாத்தில், சஹாபாக்கள் விண்ணும் மண்ணும் அதிர இசைக்கருவிகளை முழங்கச் செய்ததாகக் கூறுகிறார். இந்தக் கருத்துக்களை நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகரித்திருப்பார்களா? தம் வாழ்நாளில் எந்தத் தீமைகளை ஒழிக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் பாடுபட்டார்களோ அந்தத் தீமைகளை நபி(ஸல்) அவர்களின் பெயராலேயே அரங்கேற்றம் செய்கிறார்.

“தமிழ்க் கலாசாரத்தைக் தழுவி இப்படிப் பாடிவிட்டார்” என்றெல்லாம் சிலர் சமாதானம் கூறலாம். கற்பனைக் கதைகளில் வரும் கதாநாயகர்களைப் பற்றி அவர் இப்படிப் பாடி இருந்தால் இந்த சமாதானத்தை ஏற்கலாம்! கற்பனை என்று ஒதுக்கி விடலாம், பாதுகாக்கப்பட்டட வரலாறாகத் திகழ்கின்ற அல்லாஹ்வின் திருத் தூதரின் வரலாறு தானா இவரது கற்பனைக்கு வடிகாலாக வேண்டும்? நபி(ஸல்) அவர்களின் சொல், செயல், அங்கீகாரத்தை முஸ்லிம் சமுதாயம் முழுவதும் பின்பற்றி நடக்கக் கடமைப்பட்டு உள்ளனர். அவர்களின் பெயரால் இப்படி எல்லாம் கதைவிடுவதை ஒரு முஸ்லிம் எப்படி ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்?

நல்ல வேளை! அவர் இருபதாம் நூற்றாண்டில் வாழவில்லை. இப்போது இருந்திருந்தால் அந்தத் திருமண நிகழ்ச்சியை வீடியோவில் பதிவு செய்து உலகில் உள்ள எல்லாத் தொலைக்காட்சி நிலையங்களும் ஒரே நேரத்தில் ஒலிபரப்பியதாகவும் பாடி இருப்பார். குதிரையில் பவனி வரச் செய்திருக்க மாட்டார், சொகுசுக் காரில் பவனி வரச் செய்திருப்பார். உலகின் பல பாகங்களிலிருந்தும் மன்னர்கள் விமானம் மூலம் வந்து மதீனாவில் நடைபெற்ற திருமணத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்தனர் என்று பாடி இருப்பார். உலகின் எல்லா நாளிதழ்களும் அந்த திருமணச் செய்தியை தலைப்புச் செய்தியாக வெளியிட்டன என்றும் பாடி இருப்பார்.

இதை விடவும் மோசமான பல கவிதைகள் அதில் நிறைந்து காணப்படுகின்றன. இந்தக் கவிதைகளை நபி(ஸல்) அவர்களே அங்கீகரித்துள்ளனர் என்று கூறி இந்தத் தவறுகள் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன. சொன்னதைச் செய்து காட்டிய நபி(ஸல்) இந்தப் பொய் புராணத்தை ஒரு போதும் அங்கீகரித்திருக்க மாட்டார்கள் என்பதே திண்ணம்.

சில தமிழ்க் கவிஞர்கள் இந்த இடத்தில் நம்மீது ஆத்திரப்படலாம். நாம், உமறுப் புலவரின் தமிழறிவையோ, அதன் இலக்கியத் தரத்தையோ விமர்சனம் செய்யவில்லை. அல்லாஹ்வின் திருத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றை, அவர்கள் போதித்த போதனைகளுக்கு மாற்றமாக சித்தரித்துக் காட்டியதைத்தான் நாம் விமர்சிக்கிறோம். நபி(ஸல்) அவர்களின் வாழ்வு கூடுதல், குறைவின்றி உள்ளபடி மக்கள் முன் வைக்கப்பட வேண்டும், அவ்வாறு வைக்கப்படவில்லை என்கிறோம்.

உமறுப் புலவரின் சீறாவுக்கு மட்டுமல்ல. இன்னும் பல கவிதைகளுக்கும் கூட நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகாரம் வழங்கியதாக கதைகள் பல உண்டு. அவற்றில் உள்ள தவறுகளை நியாயப்படுத்தி உயர்ந்த அந்தஸ்தில் வைத்து மக்கள் போற்ற வேண்டும் என்ற நோக்கத்திற்காகவே இப்படிக் கதைகள் விடப்படுகின்றன.

காசிம் புலவர் என்பவர் நபி(ஸல்) அவர்களின் பெயரில் திருப்புகழ் பாட எண்ணிய போது எப்படித் துவக்குவது என்று அவருக்குத் தோன்றவில்லையாம்! அவரது கனவில் நபி(ஸல்) அவர்கள் தோன்றி “பகரும்” என்று முதலடியைத் துவக்கி கொடுத்தார்களாம்! உடனே அவர் “பகருமுருவிலி அருவிலி வெருவிலி” என்று தன் திருப்புகழைத் துவக்கினாராம்!

இவ்வாறு பாடிக் கொண்டு வரும்போது, ஒரு செய்யுளின் இறுதியடியில் “மக்கப்பதிக்கும்” என்று சொன்னாராம்! அடுத்த வார்த்தை அவரது நாவில் வரவில்லையாம்! திரும்பத் திரும்ப “மக்கப்பதிக்கம் மக்கப்பதிக்கும்” என்று புலம்பிக் கொண்டே ஒரு குளத்தில் இறக்கி விடுகிறாராம்! தண்ணீர் தொண்டை அளவுக்கு வந்துவிட்டதால் இனி ஓரடி எடுத்து வைத்தால் அவர் மூழ்கி விடுவார் என்ற நிலையில் நபி(ஸல்) அவர்கள் திருக்காட்சி நல்கி “மக்கப்பதிக்கும் உணர் சொர்க்கம் பதிக்கும் மா இரசூலே” என்று அதனை முடித்துக் கொடுத்தார்களாம்!

இது உமறுப் புலவரின் பெயரால் கூறப்படும் பொய்யைவிட பயங்கரப் பொய்யாகும். உமறுப் புலவருக்கு கனவில் மட்டும் தான். நபி(ஸல்) அவர்கள் வந்ததாக கதை விடப்பட்டது. இவருக்கு கனவில் தோன்றி ஆரம்பித்துக் கொடுத்ததோடு நேரடியாகவும் நபி(ஸல்) அவர்கள் திருக்காட்சி நல்கினார்கள் என்று பச்சைப் பொய் சொல்லப்படுகிறது.

நபி(ஸல்) அவர்கள் நேரடியாகவே இவருக்குத் திருக்காட்சி நல்கியதாக ஒரு முஸ்லிம் எப்படி நம்ப முடியும்? நபி(ஸல்) அவர்கள் திருக்காட்சி நல்குவார்கள் என்றால், இந்த சமுதாயத்தில் பல பிளவுகள் போர்க்களங்கள் ஏற்பட்ட போது திருக்காட்சி நல்கி சமுதாய ஒற்றுமைப் படுத்தி இருக்க மாட்டார்களா? (“நபி(ஸல்) அவர்கள் எவருக்கும் நேரடியாக திருக்காட்சி நல்க மாட்டார்கள்” என்பதற்கு விரிவான ஆதாரங்களுடன் இதே தொடரில் முன்னர் நாம் விளக்கினோம்.)

கொஞ்சம் சிந்தித்தாலே இது பச்சைப் பொய் என்பதை எவரும் உணரலாம்! இவர் நபி(ஸல்) அவர்களை “மக்கப்பதிக்கு ரசூல்” என்கிறார். ஆனால் அல்லாஹ், தன் திருமறையில் “உலக மக்கள் அனைவருக்கும் ரசூல் என்கிறான்.

(உலக) மக்கள் அனைவருக்குமே நாம் உமமைத் தூதராக அனுப்பியுள்ளோம். (அல்குர்ஆன் 34 : 28) அகில உலகுக்கும் அருட்கொடையாக உலக மாந்தர் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் திருத்தூதராக அனுப்பப்பட்ட நபி(ஸல்) அவர்கள் மக்கப்பதிக்கு மட்டும் தூதர் என்று ஒரு முஸ்லிம் எப்படி நம்ப முடியும்?

அடுத்து “சொர்க்கம் பதிக்கும் ரசூல்” என்கிறார். சொர்க்கத்தில் ஏவல், விலக்கல் எதுவும் கிடையாது. உள்ளம் விரும்பக் கூடியதெல்லாம் சொர்க்கத்தில் உண்டு (அல்குர்ஆன் 43 :71) அல்லாஹ்வை நேரடியாகவே காணுகின்ற பெரும் பேறு சுவனத்தில் உண்டு (அல்குர்ஆன் 75 : 23) என்பது திருக்குர்ஆன் மூலம் நிருபணமாகின்றது. அங்கே ஏவல், விலக்கலைச் சொல்லித்தர தூதர்கள் இல்லை. விரும்பியபடி நடந்து கொள்ளலாம்! இவரோ “சொர்க்கப் பதிக்கும் இரசூலே” என்கிறார். ‘மக்கப்பதிக்கு ரசூல்’ என்று சொன்னதன் மூலம் நபி(ஸல்) அவர்களைக் குறுகிய வட்டத்துக்குத் தூதராக்குகிறார் “உயர் சொர்க்கப் பதிக்கும் இரசூல்” என்று இல்லாத ஒன்றை இருப்பதாகக் காட்டுகிறார். அந்தப் புலவர், தானே இப்படிப் பாடியதாகக் கூறப்பட்டால், அவரது அறியாமை என்று ஒதுக்கி விடலாம். அல்லாஹ்வின் திருத்தூதர்(ஸல்) அவர்களே இந்த அடியை எடுத்துக் கொடுத்தார்கள் என்றால் எவ்வளவு பெரிய பழியை நபி(ஸல்) அவர்கள் மீது சுமத்துகிறார்.

அதே திருப்புகழில், இவர் செய்த விபச்சாரத்துக்கும், மது அருந்தியதற்கும், கொலை செய்ததற்கும், களவு செய்ததற்கும். அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்கக் கடமைப்பட்ட இவர், அக்குற்றங்களையெல்லாம் மன்னிக்கும்படி அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் வேண்டுகிறார்.

வறுமையென்னும் படர் தீயாலே

எனதுடலினுறும் பிணி நோயாலே – பசி

வலியடுமின் சுவை ஊணாலே – இடை

புனையாடை வகையது ஒன்றும் இலாதாலே

கொலை களவு பொய் குண்டுணி கோளாலே -தினம்

வறிதில் நிறைந்திடு தாழ்வாலே – விலை

மடமானார் உறவு செய்தின்புறுமாலாலே

கொடுமறநெறி வஞ்சனை சூதாலே -தனி

உலகில் உழன்று அவமே வாழ்நாளில்

உறைவேனோ உறுபகையின் கொடியேனானாலும்

நின்னடிமையை நின்கைவிடாதோமா மனம்

உருகி இரங்கிவினோர்மேல் வீடினி – அருள்வாயே!

என்று பாடி அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைக்கும் கருத்தை உதிர்க்கிறார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதை எப்படி அங்கீகரித்திருப்பார்கள்? எந்த ஷிர்கை வேரறுக்க அனுப்பட்டார்களோ அதே ஷிர்கை ஒரு போதும் நபி(ஸல்) அவர்கள் அங்கீகரித்திருக்க மாட்டார்கள்.

இதுபோல் ஆலிப்புலவர் என்பவர் ‘மிராஜ் மாலை’ என்று ஒரு காப்பியம் இயற்றி அதைக் கோட்டாறு என்ற ஊரில் அரங்கேற்றினாராம். பாடிக் கொண்டே பின்வரும் வரிகளைச் சொன்னாராம்!

நாலாம் வானமிலங்கும் ஞானரத்ன மஃமூரில்

வாலாயமாய் வீற்ற வான்பரியை – கோலத்தூண்

தான் துளைத்துக் கட்டியரோ தாஹா

சென்றாரைந்தாம் வானகத்தின் உள்ளே மகிழ்ந்து

என்ற வெண்பாவைப் பாடினாராம்.

(கருத்து :- புராக் வாகனத்தின் மிஃராஜ் செல்லும் போது மஸ்ஜிதுல் மஃமூர் பள்ளியில் உள்ள ஒரு தூணில், தம் விரல்களால் துளையிட்டு அதில் புராக் வாகனத்தைக் கட்டிவிட்டு ஐந்தாம் வானம் சென்றார்கள்.)

இதைப் பாடியபோது நபி(ஸல்) அவர்கள் உடனே விஜயம் செய்து “புலவரே! அந்தச் செய்தி எனக்கும், என்னுடன் வந்த ஜிப்ரீலுக்கும் தானே தெரியும்! உமக்கெப்படித் தெரிந்தது?” என்று கேட்டார்களாம்; அதற்கு அவர் “அண்ணலே! இயல்பாகவே, என்வாயில் அப்படி வந்து விட்டது” என்று சொல்லி உடனே மூர்ச்சையுற்று கீழே விழுந்து விட்டாராம்.

இதற்கு என்ன ஆதாரம்? என்று நம்மில் எவரும் கேட்டு விடக் கூடாது என்பதற்காக முன் ஜாக்கிரதையாக அணை போடுகின்றனர். இந்தப் பொய்யை அல்லாஹ்வின் தூதர் அவர்களே அங்கீகரித்து விட்டதாகச் சொல்லி விட்டால் எல்லோருடைய வாயையும் அடைத்து விடலாம் என்று திட்டமிட்டு இப்படிக் கதை கட்டியிருக்கிறார்கள்.

இன்றவளவும் கோட்டாறு மக்களில் சிலர் “நபி(ஸல்) அவர்கள் கோட்டாறுக்கு விஜயம் செய்ததாக நம்புகின்றனர். மிஃராஜ் மாலையைப் புனிதமாகக் கருதி, அங்கே விழாக்களும் நடத்தி பக்திபரவசமாகப் பாடுகின்றனர்.

ஆக, கடந்த காலத்தில் தமிழகத்தில் வாழ்ந்த முஸ்லிம் கவிஞர்களில் விரல்விட்டு எண்ணப்படும் சிலரைத்தவிர, பெரும்பாலோர் தங்கள் கற்பனையில் தோன்றியதை எல்லாம் இஸ்லாத்தின் பெயரால் கவிதைகளாகத் தந்துள்ளனர்.

அந்தத் தவறுகளை மக்களும் மார்க்க அறிஞர்களும் கண்டு கொள்ளக்கூடாது என்பதற்காக, நபி(ஸல்) அவர்களே இவற்றை அங்கீகரித்து விட்டதாகச் சொல்லி வாயடைத்தனர்.

இந்தக் கவிதைகளின் கருத்துக்களைக் காணும்போது, நபி(ஸல்) இவற்றைக் கனவிலோ நேரிலோ அங்கீகரித்திருக்க மாட்டார்கள் என்பது தெளிவு. நபி(ஸல்) அவர்களுக்குக் கவிபாடத் தெரியாது என்று குர்ஆன், ஹதீஸ் மூலம் நாம் ஏற்கனெவே நிரூபித்ததன் அடிப்படையிலும் இவை பொய்யேயன்றி வேறில்லை என்று உணரலாம்.

மவ்லிதுகள், கவிதை என்ற காரணத்துக்காக மறுக்கப்படவில்லை என்பதை இதுவரைக் கண்டோம். இனி மவ்லிது மறுக்கப்படுவதற்கான காரணங்களை ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்

தொடரும்.....

நன்றி: ரீட்இஸ்லாம்.நெட்